VICE strategie en relatieadvies Nijmegen

foto 2007 Rob Maartense

Gisteren heb ik een vergelijkbare post geschreven.
Drie uur van mijn leven ingestopt!
In de laatste fase sloeg ik de draft op, logde uit van WordPress, en weer in onder mijn eigen naam/ andere account waar ik een verborgen post had staan die over een vergelijkbaar onderwerp ging.
Kwam ik terug: Alles foetsie!
Er waren nog 56 woorden over, en volgens mij heb ik een kwartier doelloos heen en weer geklikt en naar het scherm zitten staren, tot ik dacht:
“Dit betekent iets. Waarschijnlijk is het niet de bedoeling dat ik dit post.”
Een uur later, op de fiets naar een afspraak in de stad, kreeg ik iets waarvan ik al minimaal een jaar hoopte dat het kwam.
Iets waarvan ik dacht: “Als DAT toch eens zou gebeuren! Dan heb ik mijn hele leven direct op de rit!”
Dat “iets” dat was zin in een baan. Dus niet langer als yogadocent/ondernemer. En zeker niet als schrijver, want als ik iets heb geleerd, dan is het dat de hele dag in mijn eigen hoofd zitten zonder interactie, zelfs mij als introvert horendol maakt.
Nee, een baan met mijn studie Technische Bedrijfskunde maar dan uitgewerkt naar menselijke interactie. Inmiddels ben ik er namelijk van overtuigd dat mijn kennis van menselijke interactie eerder is geworteld in natuurkunde dan in psychologie of soft skills.
Bij het idee complexe machtsstructuren te mogen analyseren, ging mijn bloed sneller stromen!!
Nog steeds!
Dus ineens vond ik het helemaal niet erg dat die blog post gisteren, met mijn nieuwe aanbod, door God was opgegeten en dat hij 56 woorden had laten liggen zodat ik wist dat ik niet gek was geworden.
Maar dat hij iets beters wist.
En van de gedachte aan een echte baan, word ik ook echt blij.
Er zijn natuurlijk wel beperkingen, want ik blijf privéyogadocent en wil alleen in Nijmegen werken. Maar dat leek me geen bezwaar met wat ik een werkgever te bieden heb.
Om te onderstrepen hoe blij ik was met deze nieuwe ontwikkelingen schreef ik groot in mijn dagboek-per-pagina dat ik ging werken en er ongelofelijk veel zin in had. En dat was vannacht om 1 uur.
Edoch!
Wat schetst mijn verbazing?
Vanmorgen om vijf uur ben ik klaarwakker, en stroom over van enthousiasme om dit oude idee, namelijk Vice coaching – gebaseerd op de film Vice van begin dit jaar – ook uit te werken.
En dat ik dat aanbied via deze site Zeg Maar Lauren, waar God gisteren nog mijn vierduizend woorden in de ether had laten verdwijnen.
Misschien gaf het me ook kracht, de wetenschap dat als Vice strategie- en relatieadvies niet de bedoeling is, God ook vandaag gewoon weer alles opeet.
Dus bij deze mijn aanbod aan jou:
Heb je een ingewikkeld probleem, op het gebied van relaties?
Maak dan een afspraak met me.
Het hoeft niet per se een probleem te zijn: Het kan ook een ambitie zijn!
Dat je bijvoorbeeld plezier wilt beleven aan menselijk contact in plaats van stress. Of iedereen voor je wilt kunnen winnen.
Ik werk op basis van empathie.
Ik leef helemaal met je mee, dus ik heb echt skin in the game. Ik sta helemaal aan jou kant als we het op gaan lossen.
Een echte Vice dus.
Maar dat betekent ook dat er een klik moet zijn, we moeten voor elkaar kiezen.
Om te bepalen of je je goed voelt bij me, kun je een duik nemen in mijn werk:
YouTube waar ik op dit moment een serie My Life in Bon Jovi songs aan het opnemen ben.
– de huidige site die je nu leest is Zeg Maar Lauren, waar ik een aantal jaren over film en boeken heb geblogd
mijn yogasite/ echte naam, waar je ook mijn diploma’s en yogalessen op YouTube kunt vinden
Mocht je nog dieper down the rabbit hole willen:
– mijn Engelstalige blog Lauren Harteveld.com
– oude site lsharteveld.nl waar zowel Nederlands als Engels staat
Als je denkt: “Die mevrouw die ligt me wel,” kun je mailen naar:
Lauren info@lsharteveld.nl
Mijn tarief is €119 per uur,  inclusief 21% btw.

VICE strategie- en relatieadvies is een tijdelijk aanbod t/m zondag 16 juni, 2019.
Als deelnemer kun je daarna bijboeken.

Hoe werkt het?

Inmiddels weet ik hoe het komt dat ik zo goed ben met menselijke relaties. Voor een deel is het omdat ik ze zie als een soort natuurkundige formules van verwachtingen en belangen die tussen mensen spelen.
Maar met dit talent werk ik helemaal niet als jij en ik samen zijn, want ik zie alleen jou.
Dus hoe werkt het dan?
Dat is eigenlijk heel simpel, gelukkig.
Je kunt het wellicht zelf al oplossen.
Het heeft ermee te maken dat alles wat een wens, behoefte of verwachting is, je manipuleerbaar maakt.
Bijvoorbeeld met de verwachting dat iemand rekening met je houdt, geef je de macht al uit handen.
Een probleem is dus alleen een probleem zolang je iets van die ander nodig hebt, hetzij een want, hetzij een need.
De oplossing is je zoveel mogelijk te ontdoen van deze needs en wants, en zeker van de emotionele lading die het voor je heeft of iemand er wel of niet aan tegemoet komt.
Zelf pel ik mijn relaties helemaal af, tot ik ze net zo zuiver heb als mijn relatie met katten:
Dat ik van ze kan genieten, zonder dat ik iets van ze verlang. Ze hoeven niet lief of leuk te zijn, om er te mogen zijn.
En op dezelfde manier zijn mensen waar ik een relatie mee heb mij ook niets verplicht. Ze mogen zichzelf zijn.
Ik eindig een verzoek altijd met:
“Mocht dit niet lukken, geef dit dan aan, dan zoek ik naar een andere oplossing.”
Of bij een uitnodiging zet ik:
“Ik zou het superleuk vinden als je komt, maar kijk hoe het bij jou uitkomt.”
De oplossing van ieder probleem is een ander vrij laten in zijn of haar reactie, en er voor jezelf geen emotie aan koppelen.
Uiteraard geldt dit ook voor werkrelaties: geef een ander gelegenheid te reageren vanuit zijn of haar eigen belang of inzichten, en schenk die ander altijd het vertrouwen dat zij weten wat voor hen goed is.
Sterker nog, geef aan dat je erop rekent dat de ander zijn eigen belangen behartigt, want dat jij niet kunt werken als jij voor de ander moet denken.
Uiteraard gaat bovenstaande uit van gelijkwaardige relaties:
Ongelijkwaardige relaties zijn moeilijker, zeker als iemand afhankelijk is van jou. Wat dan kan helpen is je behoefte om er voor die persoon te zijn, los te koppelen van je behoefte leuk en aardig gevonden te worden.
Ook weer net als katjes dus:
Ik zorg voor ze, omdat dat mijn taak is. En dat alleen al geeft me een gevoel van voldoening.
Ik hoop dat deze tips je al een beetje geholpen hebben, om met mededogen naar jezelf te kijken, en wellicht zelfs al naar “de ander”.
We doen allemaal ons best, en we zijn zoals we zijn.
Als je het leuk vindt af en toe iets van me te lezen kun je subscriben op dit blog.
De subscribe of volg button zit ergens op deze pagina,
waarschijnlijk rechtsboven.

Je kunt volgen op

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s