Dag wishy washy toes in the water! Hallo All-In Ondernemer!!

Kittens Inc: Voor al uw carriereadvies. (foto ter illustratie, mijn katjes willen nog niet op de foto)

Het was maar een eerste oriëntatie.
En mijn post op LinkedIn gaf ook duidelijk aan dat ik alleen op zoek was naar een carrière waarbij ik mijn beide personal brands aan kon houden:
Onder mijn echte naam als yogadocent, YouTuber en tekenaar van een cartoon.
En dit schrijverspseudoniem, waar ik al dertien jaar onder werk.
Dat stond dus wel in die eerste verkenning.

Dat mijn Purpose Work, dus schrijven onder pseudoniem en mijn werk als yogadocent, gewoon moeten kunnen blijven bestaan.
Vooral dat eerste (mijn pseudoniem) sluit alle functies waarbij je een visitekaartje van een bedrijf bent al uit, tenzij het de Canal Pride is (de Waal Pride, hoe cool zou dat zijn), of een functie als nachtburgemeester van Nijmegen.
Dus ik had al zo n vermoeden dat mijn carrièreswitch na 16 jaar ondernemerschap wel eens lastig kon worden.
Stiekem – maar dit is heel stiekem! – vergeleek ik mezelf met Christian Grey, de miljardair uit 50 Shades of Grey.
Omdat hij een traumatische jeugd heeft gehad, is hij nu naar eigen zeggen: “50 Shades of fucked up”. Wat waarschijnlijk ook de verklaring is dat hij op zijn 28e als succesvolle vrijgezel toch nog niet aan de vrouw is.
Er zit een steekje los.
Maar Anastacia Steele ziet hierin een buitenkansje om een miljardair aan de haak te slaan, en na wat opstartproblemen weet ze hier haar eigen spin aan te geven, en gaat ze er met de buit vandoor.
Zij wordt Mrs.Grey.

Nou zo zag ik mezelf ook: Ik was me er zeer bewust van dat het voor bedrijven niet ideaal is als iemand zo erg al een eigen gezicht heeft naar buiten toe, en dagelijks zijn eigen messaging doet.
Ik was al 50 Shades of ZZP-er.
Dat kan nogal ontwrichtend werken, zelfs als ik me met geen woord uitlaat over mijn werk, wat ik totaal niet van plan was.
Maar je weet nooit wat mensen tussen de regels door lezen, en tel daarbij op “menen te lezen”, en je hebt de poppen aan het dansen.
Overigens heb ik er helemaal geen blog of personal brand voor nodig om de poppen aan het dansen te krijgen want dat heb ik al als ik één keer “door het beeld loop”.
Dus wat dat betreft verleen ik de wereld een dienst met dit uitgesproken pseudoniem, want daarmee geef ik gedupeerden in elk geval iets om hun grieven aan op te hangen.
Maar ik dwaal af!
Even dit verhaallijntje van Christian Grey afhechten, maar zoals hij miljardair is in harde dollars, zo ben ik dat emotioneel.
Ik ben zeer vermogend. Zo kan ik:
Echt contact maken.
Aandacht geven.
Mensen lezen.
Begrijpen.
Laten groeien.
Maar ik doorzie ook zeer complexe machtsstructuren, omdat ik weet wat iemand beschermt (welk belang) zonder dat ik dat kan weten.
Als je dat combineert met mijn talent al te ontwrichten door “door het beeld” te lopen, kan een bedrijf me inzetten als een ware Two-Puncher:
Een soort geheim agent, die slechts bij hoge uitzondering wordt ingezet.
Dan loop ik eerst loop ik door het beeld, waardoor de bestaande machtsverhoudingen aan diggelen vallen.
En dan maak ik met de juiste persoon contact en vraag ik hem naar een voorstel te kijken, wat ik graag aan hem wil laten zien.
Het werkt beter bij hems dan bij haars.
En het werkt ook alleen als ik zelf hart voor de zaak heb, want ik ben heel empathisch dus ik zal nooit iets verkopen als ik denk dat die persoon er zelf geen belang bij heeft.
Maar goed, dan heb je ook wat.
Verder kun je mij inzetten als HR medewerker zonder enkele formele macht, en dan ga ik praten met alle mensen die hun kont tegen de krib hebben gegooid. Want dat zijn echt mijn lievelingsmensen.
Of machtige mannen, waarvoor iedereen siddert van angst. Die vind ook leuk.
Ik heb ook een speciaal gebaar, dat ik mijn tien vingers ophoud en met ze beweeg een beetje alsof ik aan het typen ben.
En daar hoort een opgewonden gezichtje bij van: “Lekker ontrafelen! Leuk!”
Ook mijn tijdelijke programma VICE – strategie en relatieadvies, is hier opgebaseerd:
Vertel me je probleem.
En ik help je de macht terug te pakken.
Hoe ingewikkelder, hoe leuker. En je mag ook echt heel erg boos zijn op die andere persoon, dat maakt me niks uit. Waarschijnlijk geef ik je nog groot gelijk ook nog.
Maar daarna gaan we zoeken hoe je dit probleem op een fijne manier op kunt lossen. Want ik werk niet met geweld ofzo:
Harmonie is niet altijd haalbaar, maar je hoeft geen olie op het vuur te gooien.
Maar die tien enthousiaste vingertjes, en die blos op mijn wangen als ik eraan dacht dat voor een werkgever te mogen doen?
Die zorgden er dus ook voor dat ik echt enthousiast was om te gaan werken!
Het was niet alleen maar een soort “Oh! Verlos me van mezelf en mijn bestaan als ondernemer!”
Er was oprechte interesse.
En op die maandag dat ik die verkenning op mijn LinkedIn zette, was ik dus ook wel degelijk intrinsiek gemotiveerd.
Het leek me zelfs goed voor mijn werk als yogadocent én als coach, om zelf ook een gewone baan te hebben, omdat ik dan beter zou begrijpen wat er speelt bij mijn klanten.
Tot zover de theorie.
Want toen kwam de dinsdag, moest ik afscheid nemen van mijn logeerkat, en kwamen mijn twee nieuwe katjes en toen?
Was.
Alles.
Anders.
Ten eerste krijg ik geen slaap meer, want de eerste nacht heeft er eentje de hele nacht gehuild. Het was te zielig voor woorden, dus ik lag met een gebroken hart tot na vier uur wakker terwijl ik er woensdag uiterlijk om 7 uur eruit moest.
En inmiddels huilen ze niet meer, maar is het s nachts wel Cirque du Soleil hier, én heeft er één naar alle waarschijnlijkheid Giardia waardoor ik vanaf volgende week twee keer per dag antibiotica moet gaan geven.
Oh, en even mijn trauma’s mag gaan verwerken dat ik waarschijnlijk mijn beide katten die ik hiervoor had, in de laatste levensfase allebei aan Giardia heb verloren.
Dus toen ik vandaag achter de computer ging zitten, op een riante 5,5 uur slaap maar nadat ik alweer twee keer verontrustend ruikende poep had opgeruimd?
En ik ging de links bekijken die mensen me hadden gestuurd van werving en selectie hier in Nijmegen, en ik nam eens een kijkje op de Randstad site?
Toen werd het mij al heel snel duidelijk dat ik hier helemaal geen tijd voor had.
Het idee mezelf na zo n ervaring als yogadocent en schrijver, te moeten gaan verkopen om ergens intrinsiek gemotiveerd aan de slag te mogen gaan?
ALS het me al zou lukken, dan hoefde er maar “dit!” te gebeuren of de boel, de baan, de zorgplicht voor mijn poezenkinders en het fundament voor mijn geestelijke rust hingen weer aan een zijden draadje.
Een nieuwe baas, een overname door een ander bedrijf, een ontslagronde en ik kon weer van voren af aan beginnen.
Het prijskaartje voor de uitdaging ook als werknemer zeer succesvol te worden, werd wel heel hoog.
Dan maar geen ego, waar ik dat op kan bijschrijven.
Dan maar geen persoonlijke ontwikkeling van: “Nou en toen ben ik in 2019 werknemer geworden, en daar ben ik toen ook heel goed in geworden. Net als in mijn liefdesleven, dit was mijn tweede pad.”
Ook de intellectuele uitdaging van de complexe machtsstructuren van groepen, het enige dat ik nooit zou kunnen realiseren in mijn 1-op-1 werk, verloor zijn glans.
Het enige waar ik aan kon denken, waren die kleine katjes hier, die gewoon de komende 15 jaar een mama nodig hebben die én financieel voor hen kan zorgen én bij voorkeur veel thuis is, maar op zijn minst flexibel is als ze ziek zijn.
Bijvoorbeeld omdat er ééntje keivieze Giardia poep heeft die je niet zomaar moet laten liggen, of omdat ze s ochtends eerste de boel op stelten zetten voor je ze eindelijk hebt gevangen voor hun medicijnen, en ja – je moet bij Giardia altijd alle katten behandelen, niet alleen degene met klachten.
Ik zag mezelf dat al uitleggen als ik om half tien helemaal bezweet op mijn werk verscheen.
Wat maandag nog een goed idee had geleken – een vast inkomen, een intellectuele uitdaging, een ontwikkeling – dat werd met de komst van mijn twee nieuwe katjes een rampscenario.
Nou begrijp me niet verkeerd.
Ik zeg niet dat ik nooit een baan zal nemen, want ik wil wél die financiële zekerheid.
Maar het idee dat ik daar intrinsiek gemotiveerd voor moet zijn is kolder van de bovenste plank.
Ik ben gewoon ondernemer, yogadocent, schrijver, coach. En dáár heb ik jaren ervaring in, en dáár ga ik mijn leven op bouwen.
En voor de rest ben ik een gun for hire, als dat voor kortere of langere tijd nodig zou moeten zijn, maar ik stap helemaal van het idee af, dat ik dat voor mezelf doe.
Ik heb in het verleden weleens gezegd dat ik, als dat zou moeten, kernkoppen zou verkopen als dat betekent dat ik mijn katjes een goed leven kan geven.
Maar blijkbaar was ik ergens van het pad afgeraakt, en had ik geen duidelijk beeld meer van mijn motieven.
Ik heb nieuwe katten (te lang?) uitgesteld omdat ik mijn inkomen niet op de rit had én omdat ik na het overlijden van mijn laatste katje Max wist dat er binnen een jaar een giga verbouwing in mijn huis zou zijn, waarin ik er niet kon wonen.
Met twee katten op drift zijn dat leek me niks.
En hoewel ik al langere tijd wist dat de prijs van 16 maanden zonder katten veel te hoog was geweest, en zeker vele malen hoger dan drie weken een kat-vriendelijk vakantiehuisje huren, had ik niet door dat ik tot en met de laatste dag voordat ze kwamen VOLLEDIG DE WEG KWIJT WAS.
Hoe heb ik ooit kunnen denken, dat een werkgever beter in staat is voor me te zorgen, dan dat ik dat zelf kan?
Na 16 jaar ondernemerschap, 20 jaar, als je mijn vorige bedrijf er ook nog bijrekent?
Gekkenwerk, echt gekkenwerk.
Nogmaals, ik sluit niet uit dat ik in de toekomst bij tijd en wijle ernaast werk. Want de katten komen op 1 en ik doe wat ik moet doen.
Maar mijn doel, mijn leven, alignment:
Schrijven, yoga, ondernemen.
En die conclusie heb ik de afgelopen weken al meerdere keren getrokken, en ook dat die driehoek onbreekbaar is. Ik kan van schrijven, yoga, ondernemen er niet één uittrekken.
Maar ik lijk nu pas te betekenen wat dat betekent.
* kijkt op Lingobal *
“En werknemer staat ….. niet op de kaart!”

~Lauren

Ik kom snel met een geweldig yoga aanbod voor Zeg maar Lauren!
Ik kan het bijna niet voor me houden, maar ik doe het toch.
Subscribe op dit blog als je het eerste yogaprogramma van Zeg Maar Lauren Yoga wilt ontvangen.
De aanmeldbutton zit ergens op deze pagina, waarschijnlijk rechtsboven.

overig aanbod:

VICE
strategie en relatieadvies

Je kunt volgen op

Boeken 

Te koop via de uitgeverij –
of je kunt via deze pop-up shop een beroep op yours truly doen

Copy of YOU MUST WAKE UP AND FIND YOUR PURPOSE!
klik op de foto voor VICE

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s