#aspiepower afvinklijst familie editie | Dagboek van een Aspergirl 4

Soms denk ik wel eens dat mijn vader me gered heeft. Omdat hij Asperger had, hoewel we dat niet wisten natuurlijk, moesten we al rekening met hem houden, waardoor veel van “hoe het hoorde” allang niet meer aan de orde was.
Daardoor heb ik nooit aan eisen hoeven voldoen waar andere autistische meisjes wel door belast werden.
Mijn vader kon zich helemaal terugtrekken in zijn eigen wereld. Hij zat s avonds uren in zijn diepe stoel. Hij keek tv of las vakliteratuur, proefschriften of Engelstalige romans.
Hij kon heel erg humeurig zijn, maar toch was hij absoluut niet kwaadaardig. Dat was altijd al overduidelijk maar nu helemaal, want mensen met autisme hebben een hart van goud maar als het ze teveel wordt, zijn ze onmogelijk in de omgang.  

Mensen met autisme zijn ook vrij uniek in hoe ze ruzie maken! Waar andere mensen ruzie maken om iets te bereiken, wil de autist vooral bereiken dat de ruzie ophoudt.
Een ruzie is namelijk veel te dichtbij, veel teveel contact.
Het belast ze en ze zullen er alles aan doen je weg te jagen, zelfs als dat betekent de relatie beeindigen. Als ze al belang hebben bij de uitkomst dan zullen ze deze óf snel opgeven zodat je aftaait, óf ze zetten zo hard hun hakken in het zand dat je ze er met nog geen tien olifanten uitgesleept krijgt.

Ook ik heb autisme. In elk geval zijn mijn autistische trekken zo zwaar,
dat ze me jaren het leven zuur hebben gemaakt.
Nu ik het weet heb ik mijn leven terug en weet ik eindelijk waar al die rare stukjes van de puzzel horen.

Dat ik zo lang niet heb geweten wat er aan de hand was, is niet zo gek. Autisme werd lange tijd alleen herkend als het je functioneren niet heel ernstig belemmerde.
Begin jaren 90 werd een hoogfunctionerende vorm van autisme opgenomen in de DSM IV. Asperger werd in 1944 voor het eerst beschreven door Hans Asperger die het ontdekte bij een groep jongetjes die hij “de Professortjes” noemde.
Ze waren heel intensief bezig met één onderwerp, ieder had zijn hobby.
En als ze zich niet de hele dag met hun interesse konden bezighouden werden ze heel erg boos.

Sinds de Professortjes is er steeds meer duidelijk geworden over autisme maar de kennis over (met name hoogfunctionerend) autisme bij vrouwen loopt tien, twintig jaar achter, en de term Asperger is inmiddels uit de DSM gehaald.
Alles heet tegenwoordig Autisme Spectrum Disorder (ASS)

Mensen met hoogfunctionerend autisme gebruiken zelf nog wel de term Asperger.
Greta Thunberg, de klimaatactiviste, sluit haar tweets wel eens af met:
#aspiepower 
Aspie = zoals mensen met Asperger zichzelf noemen
Aspie power = laten zien dat er ook positieve kanten aanzitten
Bijvoorbeeld jezelf monomaan met het klimaat bezighouden terwijl niet-autistische mensen, door hen “neuro-typicals” genoemd, allemaal praatjes aan het houden zijn over economische groei.
Daar hoef je bij Greta niet mee aan te komen.

Inmiddels weet ik zeker dat ik na het uiteenvallen van mijn yogapraktijk,
ben vastgelopen omdat ik Asperger heb.
Ik functioneer niet in de gewone mensenwereld, en wilde daarom geen normale baan.
Nu ik eenmaal weet dat ik Asperger heb, en dus als het ware zo’n klein professortje ben, is het eigenlijk een eitje om het te “hacken”.
Ik moet gewoon specialistisch werk gaan doen, bij voorkeur thuis.
Dus een heel manuscript voor een uitgever verwerken, of een dossier helemaal uitspitten.
Misschien krijg ik het zelfs op een dag wel voor elkaar van mijn eigen schrijfwerk te leven, nu ik eenmaal weet wat mijn kwaliteiten zijn.

Zolang ik maar één ding hoef te doen, zonder afleiding, ben ik beter in mijn werk dan niet-autisten. 
Ik heb in 2017 tien boeken uitgegeven in één maand. 
Daar ging ook jaren redigeerwerk aan vooraf, maar uiteindelijk waren ze alle tien tegelijk af.
Een autist kan dat: die heeft veel meer mentale bandbreedte dan iemand met neuro-typical hersenen.

Ik vertel dit zodat je ziet hoe makkelijk het in mijn geval was de werk-puzzel op te lossen, toen ik eenmaal wist dat ik autisme had.
Maar in de loop van de jaren heb ik zonder het te weten ook autisme-vriendelijke vormen gevonden voor:
-liefdesleven
-vriendschappen
-sociale contacten
-hobbies en vrije tijd

Ik geef hier ook heel veel credit aan het gezin waar ik ben opgegroeid:
Er was altijd ruimte om dingen anders te doen, zodat iedereen het naar z’n zin had.
Zo gingen we bijvoorbeeld niet met z’n allen op vakantie maar twee-aan-twee.
Kleinere groepsgrootte en meer alleen zijn is iets waar autistische partners en kinderen mee geholpen zijn, maar die bij neuro-typische familieleden gevoelig kunnen liggen, omdat ze het als persoonlijk falen zien.

checklist

Herken je één van de volgende kenmerken bij jezelf of je kinderen,
denk dan aan autisme. 

“stimming”: repetitief gedrag zoals heen en weer wiegen op muziek

Dit is een klassiek kenmerk. Inmiddels is al lang duidelijk dat niet iedereen met autisme, ook klassieke kenmerken heeft.
Maar dat gezegd hebbende, andere klassieke kenmerken zijn geen gezichtsuitdrukkingen kunnen lezen, zeer gevoelige zintuigen hebben, je niet kunnen inleven in de gevoelens van anderen en geen relaties aan kunnen gaan.
Op de meeste websites van GZ instellingen staan nog steeds alleen deze kenmerken, waarschijnlijk omdat dit de enige zijn die in de DSM staan.
Maar zoals ik al zei gaan de ontwikkelingen rondom autisme razendsnel. Dat je als vrouw vroeger überhaupt geen hoogfunctionerende autist kon zijn, geeft wel aan van hoe ver het moet komen.
Autisme wordt wel uitgelegd als een “vermannelijking” van het brein. Dit verklaart waarom autisme bij vrouwen minder opvalt.
Daarnaast zijn vrouwen beter in “masking”; het imiteren van sociaal gedrag. 

“zoning out” en meltdowns

Zoning out is je afsluiten door televisie te kijken, social media afstruinen, gamen of met een hobby bezig zijn (zoals ik met schrijven). Zoning out is niet zelden echt uren per dag nodig om na een school- of werkdag weer een beetje “mens”te worden.
Een meltdown is een zware emotionele reactie, meestal vertraagd met enkele uren maar soms ook dagen.
Meltdowns kunnen voorkomen na een ruzie, maar ook na een feest of piek-ervaring.
Autistische hersenen kunnen geen prioriteiten zien, en nemen daardoor alles als één geheel waar.
Niet in losse onderdelen.
Daardoor heeft een gebeurtenis veel meer impact en is de verwerkingstijd erna veel langer. 

Tijdens die hele periode kan een meltdown voorkomen.

slecht zijn in switchen

Autisten kunnen zich dieper concentreren, maar hebben daarom een hekel aan switchen (hun werkzaamheden veranderen) of aan incidenten of wijzigingen in het programma.

“mastership”/workaholic in plaats van gewoon werk of hobby’s. 

Als je geluk hebt is je hobby programmeren/ coding!
Maar het kan ook schrijven zijn, Bon Jovi of paarden. Steve Jobs (van Apple), Bill Gates (Microsoft) en Mark Zuckerberg zijn alledrie mensen met Asperger/autisme.

Bij meisjes zijn de obsessies minder goed te herkennen omdat de onderwerpen hetzelfde zijn als bij “gewone” meisjes. Alleen zitten ze veel dieper in de materie. Bij meisjes valt weer op dat ze jongensachtiger zijn en niet op een meisjesachtige manier met relaties bezig zijn. 

fantasiewereld die meer waarheid is dan de echte wereld. 

Uiteraard is dit ook de reden dat er überhaupt mastership bereikt wordt op het gebied van het werk of de hobby. Een autist denkt aan niets anders. 

sociale patronen

En ik ben ervan overtuigd dat weerzin tegen sociale contacten een sterke indicator is.
Een soort lakmoesproef.
Gewone mensen gaan de kroeg in, iemand met autisme sluit zich op in z’n kamer en trekt de deur achter zich dicht.
Hoe meer autisten moeten “masken” overdag (masken = zich normaal voordoen) hoe meer tijd ze nodig hebben voor “zoning out”.
Alleen zijn dus.

Ik heb over één autist gehoord die zich liet omscholen van het onderwijs, waar hij echt een spokes-person voor autisme was, naar IT-er.
Tot zijn verbazing kwam hij erachter dat hij daar totaal geen last had van zijn beperkingen omdat zijn collega’s daar ook zo waren.
Autisme-problemen zijn dus gerelateerd aan functioneren in een neuro-typische, en autisme onvriendelijke omgeving.

Ook heb ik verhalen gehoord van kinderen met autisme die hun draai niet konden vinden, maar die zodra ze onder elkaar waren ineens vrolijke energieke kinderen werden. Zodra ze aansluiting konden vinden op het (diepgaande) niveau van hun interesses, was er geen vuiltje meer aan de lucht.

Mocht je daar iets mee willen dan heeft iedere stad steungroepen voor mensen met autisme, er zijn congressen (voor behandelaars maar ook voor mensen die het hebben), YouTube staat er vol mee en ik heb zelfs gehoord dat we speciale dagen hebben op kermissen waarbij de muziek zacht staat en de lichtjes uit zijn.
Met een officiele diagnose kun je een autisme pas aanvragen die je helpt bij moeilijke situaties zoals douane maar die ook extra welkom heet bij musea en attracties.

De nieuwe generatie van mensen die autisme hebben, identificeren zich ermee.
Ze zeggen dus niet “Ik heb autisme” maar “Ik ben autistisch”
en zelfs #aspiepower!
Omdat autisme voor hen neutraal is, net als “ik ben een man” of “ik ben een vrouw”
En zoals een onderzoeker op YouTube zei:
“Je bent het, het is onveranderlijk.
Als je je geslacht wilt veranderen, dan hebben we daar hulp voor.

Maar we kunnen je niet van autistisch naar neuro-typisch (normaal) opereren. 
En ook niet andersom.”

En alleen dat al is anno 2019, waarin alles maakbaar is, toch wel erg bijzonder.

~Lauren

Dagboek van een Aspergirl
is een nieuwe serie op dit Nederlandstalige blog.
De subscribe butten zit ergens op deze pagina, waarschijnlijk rechts.

Ik werk Engelstalig op:

My Life in Bon Jovi songs op YouTube

 
Je kunt volgen op

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s