columns van Menno de Bree – het eeuwig tekort | vijf sterren

Deze week las ik een artikel van Menno de Bree 
Deze speech is ook als TedX talk te bekijken.
Inmiddels volg ik zijn Fd columns op Linkedin en heb ik zijn nieuwe boek gekocht.
Daarover gaat deze post.

Als er ooit iemand mijn werk analyseert, dan hoop ik dat het opvalt dat ik nooit recensies schrijf over films waar ik niks aan vond.
Of nou dat is niet helemaal waar, want ik vond geen biet aan “Mother” maar heb er één, twee blog posts aan besteed op mijn alleroudste blog waar volgens mij niemand meer komt.
Ik voelde me een beetje een slacker dat dit blog ondanks mijn keus fulltime schrijver te zijn, nog geen nieuwe posts heeft, en dat ik überhaupt niet weet wat ik ermee moet.
Want al mijn Nederlandse posts plaats ik hier.
En mijn Engelstalige dagboek op Lauren Harteveld punt com.
Dus waarom zou ik mijn oude blog aanhouden? Behalve dan dat er nu nog posts opstaan die nog niet in boekvorm zijn verschenen, dus het is een soort magazijn.
Anyway!
Menno de Bree heeft een website waar alleen maar heel groot (wel heel mooi!) Menno de Bree opstaat; dus toen voelde ik me al direct minder schuldig.
Blijkbaar als je heel leuk bent, en er provocerende meningen op na houdt, dan word je ook zonder website gevraagd.
Mits!
Mits je een gewone baan hebt, en voor je werk ook nog wel eens een congresje mag bezoeken, zodat iedereen je tegenkomt en denkt:
“Wat een leuke vent die Menno! En dat voor een filosoof. Kunnen we hem niet vragen voor *vul in willekeurig event of programma* *vraagteken*”
Menno de Bree werkt bij het universitair medisch centrum in Groningen, en daar profiteert iedereen van, want de columns over de werkvloer in zijn boek Het Eeuwig Tekort zijn een feest van herkenning.
Tenminste dat neem ik aan, want ik ben er vijftien jaar niet geweest.
Ik was yogajuf.

Maar ik hou er rekening mee dat ik terug moet naar de werkvloer om mijn nieuwe bestaan als schrijver van whatever-the-fuck-I-want te financieren.
En wat is er dan leuker dan om te lezen dat je je werk ook met frisse tegenzin mag doen?
Dat je collega’s “nutvrienden” zijn, en dat je dus met hen geen activiteiten moet ondernemen die voor je “genotsvrienden” zijn.
Zoals borrelen of dagjes uit.
Niet (te) doen met collega’s.

En van de lijst kwaliteiten waar Menno de Bree sollicitanten op beoordeelt word ik ook vrolijk.
De kandidaat moet het hele leven als speelkwartier zien, en hard vanuit de onderbuik lachen om Gumbah. Een goed gevoel voor absurditeit is essentieel en “gezond verstand” absoluut uit den boze.
Want dan kunnen ze iedereen wel aan gaan nemen bij het Universitair Medisch Centrum.
Ook heb ik eindelijk iemand ontmoet met een nog groter wantrouwen naar trainers, mindfulness, en productiviteitscursussen, en een regelrechte afkeer van werkgevers in het algemeen. Een “doffe haat” die hij tot in de puntjes heeft leren koesteren in zijn twee jaar als neomarxist.
Voor wie nog steeds de illusie heeft dat Menno de Bree ook maar enigszins te kneden is als werknemer, geeft hij ergens een korte omschrijving van zijn weerzinpunten: 
“Ik heb een enorme hekel aan pseudopositiviteit, eufemismen, als objectieve waarheden gepresenteerde persoonlijke voorkeuren, verborgen hiërarchieën, pseudowetenschappelijke bla bla, en kunstmatige opgedrongen gespreksvormen.”
Dat er binnen een chique instelling als het UMC behoefte is aan mensen die schrijven waar ze zin in hebben, inclusief het fileren van de dynamiek op de werkvloer, dat is voor mij het beste nieuws van 2018.
Daar moet ik heel hard om lachen.
Vanuit de onderbuik.

~Lauren/ LS Harteveld

Menno de Bree, Het Eeuwig Tekort, is net uit.
Over liefde, werk, geluk en ander ongemak.

Ik schrijf over boeken, films en waar ik maar zin in heb.
De subscribe staat op deze pagina, waarschijnlijk rechtsboven.

— mijn boeken zijn voor Nederland tijdelijk zonder verzendkosten én met 25% korting verkrijgbaar bij mijn uitgever. Gebruik code ONESHIP.
Nadat je je eerste boek in het karretje hebt gelegd, kun je met de vlag rechtsboven je winkel Nederland selecteren —-

LS Harteveld Facebook
LS Harteveld Twitter
en ik zit op Linkedin!

Klik hier voor mijn Engelstalige blog, over mijn pad naar het worden van een
7- Figure Rock Star Writer

Macht, manipulatie en andere goede bedoelingen

Madonna, 1984

Vandaag las ik een artikel van Menno de Bree:
Zo geeft de ideologie van kapitalisme je de schuld van falen op je werk
En dit inspireerde deze eerste gedachten over mijn nieuwe onderwerp, namelijk macht en manipulatie. 

In de jaren 90 had je een tekenfilmserie “Pinky and the Brain”
Hierin gingen twee muizen op zoek naar world domination.
Of nou, in elk geval één muis, The Brain.
Dan vroeg Pinky:
“What are we going to do tonight?”
En antwoordde The Brain:
“The same thing we do every night Pinky. Try to take over the world.”
December 2018 zijn machtswellustelingen een stuk minder goed te herkennen, en inmiddels ben ik erachter dat ze vaker wel dan niet uiterst goed vermomd zijn.
Zonder slecht te willen spreken over mijn geheime minnaar weet ik nog dat ik hem jaren geleden zei dat ik nooit iets met hem zou beginnen omdat hij een foute man was.
Dit was ver voor ik wist dat ik eigenlijk uitsluitend foute mannen moet hebben, en andere soorten bij mij uit de buurt gehouden dienen te worden. Dat doen hun vrouwen meestal voor me, dus dat gaat vanzelf.
Ten tijde van dit gesprek was het 8 jaar geleden dat ik mijn hart in vierhonderd stukjes bij elkaar kon gaan rapen, nadat een foute man en mijn inmiddels ex-beste vriendin erop hadden staan dansen.
Ik had het niet zo op foute mannen.
Mijn toekomstige minnaar voelde zich aangevallen door mijn vaststelling dat hij fout was, en drukte me op het hart, waar de lijmresten van de vorige keer nog aanhingen:
“Je moet echt beseffen dat ik nooit iets tegen je zin in zou doen!”
Waarop ik heel hard begon te lachen.
“Natuurlijk niet!” zei ik. “Dat is voor amateurs! Jij rust niet voor ik zo gek op je ben, dat ik je smeek om me te nemen.”
Machtsmisbruik zoals bij Pinky and the Brain herkennen we nog wel.
En tegen mannen die iets tegen je zin doen, daar hebben de meesten van ons ook wel een beeld bij.
Maar mannen die je regelrecht uit je broekje charmeren?
Die je gierend verliefd maken met leuke grapjes, en geanimeerde gesprekken, en je zelfs zo gek krijgen dat je sympathie hebt voor hun persoonlijke situatie;
Problemen op het werk, en thuis, en vijf bloedjes van kinderen uit een eerder huwelijk waar al alimentatie voor moet worden betaald.
Helaas is er geen plek is voor jou, maar dat ligt niet aan jou!
Want ze hebben er gewoon toch zo n puinhoop van gemaakt, ach, ach…
DIE mannen sluit je in je armen.
Want ze zijn zoveel leuker dan die betrouwbare heren die al zenuwachtig worden bij het idee een drankje met je te moeten gaan drinken.
En saai zal het nooit worden, met zo n spannende man.
Dus de muizen en de mannen; dat redden we allemaal nog wel.
Ook zo n spannende maar erg leuke man zal door de meesten wel herkend worden als bad news
Sinds kort heb ik als hobby moeilijke structuren ontrafelen, tot je weet waar de kern zit. De kern is altijd hetzelfde punt, namelijk het moment dat je de verantwoordelijkheid, en daarmee de macht, uit handen hebt gegeven.
En daarna ga ik strategieën bedenken om toch mijn zin te krijgen. Of wat gelukkig ook heel vaak voorkomt – strategieën voor iemand anders bedenken waardoor zij kunnen krijgen wat ze willen.
Met name werkvloer situaties zijn daar heel geschikt voor, maar ik ben ook goed met relaties manipuleren.
Het werkt eigenlijk altijd hetzelfde.

Stap 1 is: herkennen waar die ander je mee gijzelt

Waar ben je aan gehecht? Voorbeelden zijn: je baan, je inkomen, liefde, je eigenwaarde. Maar ook: aardig gevonden worden en een afkeer van het gebruik van methoden a.k.a. wapens die je niet gepast vindt om je gelijk te halen.
Als iemand weet dat je een probleem toch niet doorlekt naar de pers, omdat je je loyaal voelt aan het bedrijf, dan is dat slecht voor je machtspositie.
Als je partner weet dat je toch niet weggaat omdat je twijfelt of je nog wel ooit aan de man of vrouw komt, dan is dat slecht voor je machtspositie.
Maar gijzeling kan ook van onder naar boven: Als jij gehecht bent altijd als Beste Werkgever uit de bus te komen, dan maakt je dat chantabel.
Voor je het weet ga je sturen op individuele gevallen 
Dus ik laat je eerst zien waar je allemaal op manipuleerbaar bent, en waar die ander dus een staak tussen je wiel steekt.
De snelste manier om controle terug te pakken, is door bereid te zijn alles te verliezen. Alleen dat geeft volledige vrijheid, en je trekt er de absolute macht mee naar je toe.
Degene die het meest gehecht is aan een bepaalde uitkomst, betaalt de grootste prijs.
Als het geen optie is je volledig van de uitkomst los te maken, gaan we na hoeveel je bereid bent te betalen voor de uitkomst.
Wat is het losgeld dat je bereid bent te betalen aan de gijzelnemer.

Stap 2: het belang van de ander

Dit is ook een makkie. Want dit gaat altijd om het verkrijgen van, en de controle over, dingen die schaars zijn:
Tijd, geld, liefde, macht, status.
Bovendien heb je al een conflict dus heeft die ander je waarschijnlijk vaak genoeg duidelijk gemaakt waar jullie niet lekker matchen.
Nu komt het aspect verborgen manipulatie om de hoek kijken!
Want als je open en bloot ruzie hebt gemaakt, dan is dit meestal vrij snel duidelijk. Maar sommige mensen vechten door uiterst redelijk te lijken.
Die weten het zo te draaien dat ze net doen alsof er geen tegengestelde belangen zijn, en er een soort hogere ethische waarden zijn, bijvoorbeeld “eerlijkheid”, “transparantie”, “loyaliteit”.
Jesse Klaver die gebrek aan transparantie aanhaalde om het wegsturen van de twee medewerkers met de geheime affaire te rechtvaardigen?
Don’t be fooled guys.
Transparantie is een wapen, net zo hard als achterkamertjespolitiek dat is. Het één is niet beter of slechter dan het ander, en je hebt als partij alle wapens nodig.
Dat Groen Links er twee de laan uitstuurden die juist heel goed waren in het discreet hun eigen agenda doorduwen, dat zal ze nog duur komen te staan.
Wees dus altijd hyperalert als mensen met een gemeenschappelijk doel (een transparante partij) of gemeenschappelijk wapen (transparantie) aankomen.
Net doen alsof er een eenduidige gemeenschappelijke agenda is, is pure manipulatie zodat jij je schuldig gaat voelen als je voor je eigen belang opkomt.
Of je eigen geneugten nastreeft.
Het kan dus zijn dat je bij punt 2, het belang van de ander, even uit het lood geslagen bent omdat het ontmaskeren van “jullie” gezamenlijke agenda voelt alsof je vrijwillig je linkerarm afstaat.
Earth to deceived citizen: Er was helemaal nooit een gemeenschappelijke agenda.
Dat ding was een rookgordijn zodat jij je eigen voeten niet eens meer kon zien, laat staan je eigen belangen.
Oké, punt 2, de belangen van de ander?
Hebben we die helder in termen van geld, liefde en tijd?
In geval van Jesse Klaver was het dat hij geen controle had over hen én geen inschatting kon maken hoeveel kiezers de rug naar de partij zouden keren.
Hij zag ook niet dat deze twee politici hun gewicht in goud waard waren. Met die twee had je de wereld kunnen veroveren, zoveel is duidelijk.
Maar goed, ik zou zeggen stem gewoon op een Marianne Thieme de volgende keer en verder naar punt 3!

Stap 3. Bedenk 2 oplossingen voor het probleem van de tegenstander, beide met behoud van ego voor alle partijen,

Oplossing 1 is een gedeescaleerde versie van wat jullie nu hebben.
Bijvoorbeeld Jesse zegt tegen het liefdespaar:
“De meest voor de hand liggende oplossing is dat jullie beide de partij verlaten.
Dan hoeven we ook niet tot in detail te analyseren, waarom dit mis ging, waar de verantwoordelijkheden van de partij in deze liggen enzovoorts.
Dan gaan we gewoon uit elkaar.
Wat gebeurd is, is gebeurd.”
Alsof hij zich plotseling iets bedenkt leunt Jesse achterover.
“Ik wil toch ook nog een ander voorstel doen! En ik heb dit nog helemaal niet precies uitgedacht, maar ik wil het jullie toch voorleggen.”
En alsof hij het allemaal zo uit zijn mouw schudt, schetst hij een plaatje waarin de voormalig heimelijk geliefden een voortrekkers rol gaan nemen bij de partij.
Ze worden de spindoctors van Groen Links, en creëren rookgordijnen voor alle moves die nog niet naar buiten mogen gekomen.
Ze leren de hele partij over machtsbelangen en over diplomatie, van hoog tot laag. Het ja zeggen nee doen, wordt er onder gelach en soms een traan, in steeds terugkerende rollenspellen ingedrild, tot iedereen er zo bedreven in is dat ze de ganse kamer, en het volledige electoraat om hun poezelige groene vingertjes winden.
Groen Links wordt de grootste partij van Nederland, en daarna de grootste van Europa. En zelfs Engeland komt vragen of ze misschien weer onder Nederland mogen vallen, omdat ze onze manieren zo prettig en verfijnd vinden.
Wij zijn echte gentlemen, en ons accent klinkt zo charmant!
Zo jolly allemaal!
Mogen ze er please bij?
Jesse is weer gaan zitten.
Hij heeft zijn armen met de bekende opgestroopte mouwen op het bureau liggen, staart even naar de tafel alsof hij zelf ook onder de indruk is van zijn bevlogen speech, en schudt dan een lok uit zijn gezicht.
“Ach, het was maar een ideetje.
De keus is uiteraard helemaal aan jullie.”

~Lauren/ LS Harteveld

Ik schrijf over boeken, films en macht.
De subscribe staat op deze pagina, waarschijnlijk rechtsboven.

boekwinkel uitgever
LS Harteveld Facebook
LS Harteveld Twitter
en ik zit op Linkedin!

Klik hier voor mijn Engelstalige blog, over mijn pad naar het worden van een
7- Figure Rock Star Writer

pop-up shop: bestel nu je LS Harteveld boeken

Hoi!

Zoals je misschien weet heb ik een winkeltje met mijn dagboeken en erotica, bij mijn uitgever.
Nu is het voordeel dat men daar uit de hééééle wereld kan bestellen!
Of je nou in Ouagadougou woont of in Midden-Aarde, het komt altijd aan.

Maar er kleven ook nadelen aan, waar niet iedereen tegenop is gewassen. 
Zo is de levertijd al snel drie weken,
Variëren de verzendkosten sterk. Van niks als er actie is, tot in de tientjes als je t snel wilt hebben.
En de site speelt nogal hard-to-get en weigert eigenlijk fatsoenlijk te functioneren totdat je een inlognaam hebt gemaakt of iets in je karretje hebt gegooid.

Tot die tijd tot moet je bijvoorbeeld voor straf ronddwalen in een Engelstalige shop waar alles in dollars staat.
Velen van jullie slaan dan ook allang op de vlucht voordat er ook maar een LS Harteveld is aangeschaft.
Dat kan natuurlijk veel makkelijker.
Bijvoorbeeld met zo’n leuk Nederlands webwinkeltje!
Maar helaas, daar zit ook een hele riedel aan voorwaarden aan. Alleen ligt het probleem dan bij mij.
Dan moet ik bijvoorbeeld algemene voorwaarden gaan opstellen.
From scratch!
En vijfhonderd standaard emails aanpassen van
“Uw bestelling is verzonden.” naar “Hé, lullo! Het is rond hoor!”

Nou ja, zoiets zou ik natuurlijk niet doen, maar je begrijpt;
Tenzij het je hartstochtelijke ambitie is om internetmiddenstander te worden, schiet het voor geen meter op.
Verkopen via internet lijkt veel makkelijker dan het is.
Maarrrrrrr.
Stel.
Je wilt heel graag mijn Nederlandstalige boeken.
Dan kun je nu wel tijdelijk direct bij mij bestellen.
Ik heb mijn vier Nederlandse boeken + mijn verzamelboek Het Boek Benjamin, allemaal op voorraad.
In mijn verzamelboek zitten óók mijn vijf Engelstalige boeken,
Dutch American Diary, LS Diary, Bedtime Stories, Mirage, en Big (diaries and erotica)
“Waarom koopt er dan iemand losse boeken?!”
Hoor ik je denken!
Nou, omdat Het Boek Benjamin een veel groter formaat is. Meer zoals die grote softcover studieboeken.
Dus het boek Benjamin *zet Beatrix-stem op*
“Heeft een volledig andere bladspiegel.”
En je gooit Het Boek Benjamin niet even in je handtas.
Hoewel het nog lang niet zo dik is als de dichtbundel van wijlen mijn oom.
Dat boek was naar ik meen 5 kilo.
“Als ik zou willen, kon ik er onze kat mee pletten,” schreef Thomas Möhlmann daarover in Awater; poëzietijdschrift.
Dus als je kekke boekjes wil die makkelijk weglezen en waaruit je mij te pas, en bij voorkeur te onpas, citeert, dan moet je de losse exemplaren nemen.
En als je last hebt van ongedierte dan kun je of een kat nemen of goed mikken met het Boek Benjamin.
En voor de volledigheid ook nog dat kleintje De Witte Tijgerin, dan heb je echt mijn volledige werk, en heb je ook nooit meer last van mannen want die kun je dan voor je eigen gewin inzetten.
Dus!
Without further ado!
Hier zijn de Nederlandstalige boeken die ik nu voor je op voorraad heb.

Voor uitgebreide beschrijvingen – scroll naar beneden

Mango, een novelle  €15
Seksuele safari, van de jaren 80 tot de zero’s.

22 Erotische Verhalen €15
Literaire pornografie in de geest van Anais Nin en Isabel Allende.
* + €3 verpak en verzendkosten

De Candystop (dagboek 2013) €10
Waar de Nederlandse literatuur tot stilstand komt door een Marokkaanse lekkernij.

Witte Tijgerin €5
Gids voor solitaire vrouwen die een geweldig seksleven willen en plenty energie.

Het Boek Benjamin €45
Verzameld werk inclusief 5 Engelstalige dagboeken

bestellen

Mail je bestelling naar: 
Lauren info@lsharteveld.nl of stuur me een bericht via Facebook
Mocht je me onder mijn echte naam kennen dan mag je daar ook je gegevens naartoe sturen.
And now that we’re at it!
Mijn rekening is ook onder mijn eigen naam, want ik heb nog geen zakelijke rekening geopend.
Mijn rekening is
NL71 RABO 0375 8681 51
ten name van S.L.Beenackers
Dus stuur me een email info@lsharteveld.nl
1 je bestelling
2 het bedrag dat je hebt overgemaakt + (jouw) naam rekeninghouder
3 en je adres.
En dan stuur ik de boeken zodra het geld is bijgeschreven.
Ik reken op dit moment geen verzendkosten want dat is GEDOE!

Als je een bon wilt, moet je via de uitgeverij bestellen, en niet via mij.
Boeken die niet bij mij op voorraad zijn, zijn ook alleen bij de uitgeverij te bestellen.

Hieronder het oeuvre en de prijzen.
alle boeken zijn handzaam A5, behalve Het Boek Benjamin, dat is groot studieboek formaat (soft cover) dat je open moet leggen.

Het Boek Benjamin €45
Verzameld werk boek 1 Mango t/m 8 Big
HET BOEK BENJAMIN IS BIJ MIJ OP VOORRAAD

losse boeken

1. Mango, een novelle  €15
Seksuele safari, van de jaren 80 tot de zero’s.
Een stoer, technisch meisje groeit op met alleen een moeder, in de roerige jaren 80. Roken is nog van alle leeftijden, drinken idem, en seks ook zolang je bestand bent tegen voorlichtingsfolders over aids waarbij het woord AIDS in bloedspatten is geschreven.

Dat blijkt helaas teveel van ‘t goede.
Vermengd met een verleden in Afrika, en een overleden vader, ontwikkelt deze arrogante tiener een angststoornis waar geen psycholoog haar bij kan helpen. Maar ze blijft aangetrokken tot mooie jongens en homoseksuele mannen.
MANGO IS BIJ MIJ OP VOORRAAD

2. Dutch American Diary (2008-2009) €15
Yoga teacher Lauren is in love with two men; One cunning wizard and one half her age.
 The affair was secret so Lauren called him; He Who Must Not Be Named. After the dark wizard in the Harry Potter series. She tried to get over this American but after a year she only has her mistakes to show for. Including dating an Israeli spy and a Buddhist photographer.

Now her wizard obsession is back full throttle and the next disaster has already emerged;  an attractive yoga student. Young enough to be her son.
Faced with nothing but diabolic choices, Lauren confides in her best friend; the warm and friendly Lara. Despite having the same nationality as He Who Must Not Be Named, and working at the same office coven, Lara seems to lack his foul nature.
Or does she?
Once you’ve read Dutch American Diary? You’ll never ever in your life make the mistake of messing with a yoga teacher. 
~Dutch American Diary part 1

3. 22 Erotische Verhalen €15
Literaire pornografie in de geest van Anais Nin en Isabel Allende.
Ze komen en gaan; de kleurrijke personages in deze dromerige erotische wereld, waar ze je één verhaal lang deelgenoot maken van hun diepste verlangen en hun ergste pijn. Die vaker wel dan niet op magische wijze met elkaar verbonden blijken.

Grenzen worden genegeerd, lusten gebotvierd, wonden geheeld.
Sinds Anais Nin heeft geen schrijver zo onbevreesd het grijze gebied durven te betreden tussen het verbodene, het gruwelijke en het goddelijke. De lezer krijgt naast onversneden liefde en zinderende ontknopingen, ook een spiegel voorgehouden die je laat zien wat er zich afspeelt in de donkerste delen van je ziel.
22 EROTISCHE VERHALEN IS BIJ MIJ OP VOORRAAD

 4. LS Diary (2012-2013) €10
About three dark men and Lauren getting naked on stage. Not necessarily together.
 Being dark, smart, and handsome, a Dutch writer bears the characteristics Lauren only knows  too well. He looks exactly like her male muse and unwanted protagonist in the majority of her writing.

A published writer and sought-after talk show guest, the Dutch writer has succeeded where blogger Lauren is failing year after year. After year. She feels the weight of her unpublished manuscripts, and her failed attempts to become a writer. To make matters worse she already has one ill-natured stalker. As if the liabilities of being famous have preceded its benefits.
Lauren gets her shit together prioritizing her work, ignoring men, sex and stalkers. But will it work?  Star struck Lauren meets the celebrity in real life, and soon enough her supposedly highly efficient sex-free life includes a naked guest appearance on stage, a blow-job in a parking garage and a seven month relationship.
~LS Diary can be read as standalone or as Dutch American Diary part 2

5. De Candystop (2013) €10
Waar de Nederlandse literatuur tot stilstand komt door een Marokkaanse lekkernij.
Getergd door een rits onduidelijke medische klachten, besluit Lauren geen suiker meer te eten, geen Chardonnay meer te nemen, en geen latte macchiato’s meer te drinken.

Na een paar weken is ze zo apathisch dat ze zelfs vergeet te masturberen.
Tot een jonge Marokkaanse god op tv verschijnt die tegen Lauren zegt;
“LauRRRen! WakkeRRR woRRRden! Ik ben ook schRRRijveRRR en ik heb ook een leuk leven!”
Dat is zo. Sam doet de vier s’en. Hij schrijft, hij sport, hij sekst en hij slaapt.
Ineens weet Lauren nog steeds niet waar het naartoe moet met haar leven, maar ze is wel klaarwakker. Zeker als ze erachter komt, dat Sam binnen een week een optreden geeft bij haar om de hoek.
Sam doet haar denken aan een verboden relatie met haar leerling, iets waar ze gemengde gevoelens over heeft. Sam wil die best met haar onderzoeken, maar hij vraag een prijs…
DE CANDYSTOP IS BIJ MIJ OP VOORRAAD

6. Bedtime Stories (2014) €15
Facing her demons and her muse, Lauren’s sexual history gets its worthy finale.
Lauren is corresponding with Elliot, but somewhere between The Netherlands and Vegas, things have stranded. To get their project back on track Lauren resorts to strong measures: making the whole damn thing public.

Sharing eight months of her life, Lauren’s third diary reintroduces all popular characters, such as writer Rafael and his legendary mythical counterpart Benjamin. Young writer Sam and his ghost twin Valentino.
Closing the Dutch American Diary trilogy, the 1991 story lines are finally tied together. With an extremely satisfying ending. Although not in a way anyone saw coming.
 ~LS Diary can be read as standalone or as Dutch American Diary part 3

7. Mirage (2014) €5
Giving you a little dessert, with all gorgeous writers from previous books.
Lauren, the former hedonistic cougar, is home bound, mothering her little ones, sick with worry and about to get dumped by her lover. Together with autumn setting in, Lauren needs her annual Cute Writer Fix more than ever. And this year there’s five of them.
Including a lunch date with the most famous author of the Netherlands; her youth love Henry.
~Mirage can be read as standalone or as the epilogue to the Dutch American Diary trilogy.

8. Big, diaries & erotica (2015-2016)  €20
The crown to Lauren’s life; a secret affair with her Biggie.
Ten years and ten lovers have taught Lauren two things.

One: single life is a disaster.
And two: men suck at anal sex.
So when Mr.Big comes along and succeeds where all the others have failed, Lauren is euphoric. She immediately picks up her pen to write about it, and her first story is indeed called “The Biggie”, about his flawless performance.  
For two years Lauren documents her secret affair with the married business man. She writes about their explosive encounters, her unwavering love, and her powerful insights. Gradually, Lauren changes. From an scarred single, to a woman totally owning her worth and her true nature. Ten years after ending her relationship in order to explore love and sex in all their forms, Lauren Harteveld becomes the ultimate mistress.

los verkrijgbaar, niet in Het Boek Benjamin:

Witte Tijgerin €5
Gids voor solitaire vrouwen die een geweldig seksleven willen en plenty energie.
Een Witte Tijgerin is een alleenstaande, onafhankelijke vrouw. Haar contact met mannen is erop gericht dat ze er energie van krijgt. Stel je voor! Nooit meer gehannes met beginnende relaties die het toch nét niet zijn. Nooit meer die morning-after backlash. Geïnspireerd op het klassieke Taoïstische werk De Witte Tijgerin van Hsi Lai, onthult deze gids;
– hoe je de touwtjes in handen houdt
– hoe je je liefdesleven gebruikt voor je plezier
– hoe je met seks je jeugdigheid herstelt.
Hij zal niet kunnen wachten om weer met je af te spreken!
WITTE TIJGERIN IS BIJ MIJ OP VOORRAAD

Connect

LS Harteveld Facebook

LS Harteveld Twitter

en ik zit op Linkedin!

Engelstalig dagboek

De subscribe of volg button voor dit blog, zit ergens op deze pagina, waarschijnlijk rechts.

Welke baan is dit? Spion?

Hoi!
Welkom op mijn blog Zeg Maar Lauren, dat sinds vandaag ook onder het juiste WordPress account valt!
* maakt feestgeluidjes * 
Dus je ziet nu niet meer de naam van een uitgebluste yogadocent, die nadat ze 15 jaar de kost heeft verdiend, met vervroegd pensioen is. 
Nee.
Je ziet nu mijn naam, Lauren Harteveld.
De vrouw met de Prada tas, die staat de popelen de wereld te veroveren.
Maar er moeten nog wel her en der wat puntjes op de i.
Want hoewel ik nog steeds niet uitsluit dat ik met mijn boeken de kost kan verdienen, zonder een onderneming te beginnen heb ik vannacht bedacht dat er één aspect is waar ik onvoldoende rekening mee heb gehouden:
Eenzaamheid.
Er zit geen menselijk contact in mijn werk als schrijver want ik wil geen geld ontvangen om ergens te verschijnen.
Ten eerste zit je voor het leveren van diensten al snel vast aan het hebben van een onderneming, bv voor een aansprakelijkheidsverzekering voor als ik bovenop iemands Chiwawa ga zitten. Of (more likely) op iemands wettelijke echtgenoot.
Maar de echte reden dat ik er nu (nog?) niet voor kies te verdienen met coachen, speaken, lesgeven; is dat ik er de voorkeur aan geef dat mijn aanwezigheid gebaseerd is op interesse van beide kanten, of zakelijke belangen van beide kanten.
Gelijk oversteken.
Geen van beide moet verplicht zijn het contact door te laten gaan, omdat er ergens een contract ligt, of iemand met algemene voorwaarden slingert.
Niemand betaalt, niemand bepaalt, en niemand tekent a goddamnthing. 
Want als je mij tweehonderd euro betaalt, en nu sta je in mijn agenda, dan denk ik.
“Holy fuck, wat is dat? Een verplichting? How did I let this happen?”
Ik wil de ideale vorm vinden voor mijn werk als schrijver. En ideaal betekent daarin:
“Wat zou ik ook doen, als ik 40 uur per week ergens anders werkte?
En dus ook: Wat doe ik eigenlijk alleen maar voor het geld?
Inmiddels heb ik al een duidelijk beeld, en dat wordt iedere dag verfijnd.
Zo wilde ik een webshop maken voor de Nederlandse markt, maar realiseer ik me nu dat pakjes inpakken en versturen, en gaan spoorzoeken bij Post NL waar dingen gebleven is? 
Not my thing.
En dat is zeker niet iets dat ik blijf doen als ik er 40 uur naast zou werken.
Ik zal dit jaar nog wel een keer een pop-up actie doen, waarbij je mijn boeken rechtstreeks bij mij kan kopen;
maar geen webshopje spelen.
Maar door én geen diensten te verkopen én niet rechtstreeks boeken te verkopen, waren alle zakelijke ontmoetingen met echte mensen ineens uit mijn werkzaamheden verdwenen.
Dat was wel erg jammer.
En omdat ik geen onderneming had, was ik weldra misschien niet eens meer welkom bij gelegenheden voor ondernemers – waar ik nu nog een beetje kon meeliften op de staart voor mijn yoga carrière.
Dit ging duidelijk niet de goeie kant op.
Kijk, iedere dag schrijven is leuk. Maar je hebt natuurlijk ook iets nodig om óver te schrijven.
En toen kreeg ik ineens het idee van de eeuw:
“Mw.Harteveld? Wat dacht u van een leuke baan?”
Een paar weken geleden heb ik onder meer door de Meyers-Briggs persoonlijkheidstest, een veel breder beeld gekregen van wat een baan voor mij zou kunnen betekenen.
En dat mijn visie dat ik dan nog liever van de Waalbrug sprong, uitsluitend en alleen te maken had met de Verkeerde Baan!
Ik had het idee dat als ik ging werken, ik mijn persoonlijkheid moest vierendelen, en 8 uur per dag met alleen mijn romp, ontdaan van alle ledematen, me over de grond moest voortslepen.
En dat was mijn yogawerk.
Voor “echt” werk moest ik zelfs het lichaam achterlaten, en was alleen mijn hoofd welkom.
En dat mocht nog niet eens alles zeggen.
Deze geamputeerde visie veranderde echter compleet toen ik de Myers-Briggs persoonlijkheidstest deed, en ik het profiel las dat bij mij hoorde.
Ik was een ENFP, The Campaigner.
En mijn coach heeft voor mij een knip en plak email op basis van al haar boek gemaakt, over wat dit specifiek zegt over mijn werksituatie:

“The more unconstrained and flexible the working environment, the better ENFPs like it.  They work well independently but need frequent, spontaneous interaction with others to keep their creative juices flowing and to keep their work fun.

“ENFPs are born entrepreneurs!  They enjoy working for themselves because it gives them the freedom and flexibility, and the opportunity to choose the projects they wish to work on and the people they want to work with.  They usually have an abundance of ideas they want to see turned into reality, particularly those that will affect other people.”

(poop! toch ondernemer!)

“The conventional business world is usually not appealing to ENFPs because they dislike excessive rules, regulations, or standard operating procedures.”

“As an ENFP, career satisfaction means doing work that:
 Lets me work with a diverse group of people on a variety of projects, motivated by creative inspiration
 Lets me create new ideas, products, services, or solutions to problems that will help other people, and then see my projects become reality.
 Is fun, challenging, and always varied.
 Rarely requires me to handle the follow-through, routine details, or maintenance of a system or project.
 Lets me work at my own pace and schedule, with a minimum of rules or structure and the freedom to act spontaneously.
 Lets me meet new people, learn new skills, and continually satisfy my curiosity.
 Is consistent with my personal beliefs and values and lets me create opportunities that benefit others.
 Is done in a friendly and relaxed environment with humor, goodwill, and a minimum of interpersonal conflict.
Allows me the freedom to follow my inspirations and participate in exciting and intriguing adventures.
Is done in an environment that appreciates and rewards enthusiasm, ingenuity, and imagination. 

All from Do What You Are by Paul Tieger & Barbara Barron-Tieger

Al deze aspecten in een baan zouden er inderdaad voor kunnen zorgen, dat ik weer een gevoel van heelheid ervaar in mijn werk.
Maar het allergrootste kenmerk, hét ding waarom ik zo zuinig ben met mijn aanwezigheid toezeggen, én dus ook zulke nare associaties heb bij werken, dat is dit:
Het moet over de diepere dingen mogen gaan, of ik word gek.
Weet je nog dat er in de bananasplit periode het idee de rondte deed van;
“Oeh, wat als je door iemands kleren kan kijken?”
Ik kan dat met emoties.
Ik weet ALLES van je. Altijd. En vaak nog voor jij het zelf weet, bijvoorbeeld omdat je het nog helemaal niet wilt toegeven aan jezelf.
Ik heb de meest surrealistische gesprekken gevoerd, negerend wat ik intuïtief met honderd procent zekerheid wist. En uitsluitend reagerend op basis van wat iemand zei. 
Want ik sluit me er voor af, uit beleefdheid.
Ik probeer mijn communicatie 100% op inhoudelijk niveau te voeren;
omdat als je klaar zou zijn over de rest te praten, dan zou je dat wel aangeven.
Mensen beginnen ook vaak te fluiten, of direct over iets anders te praten, als ik per ongeluk toch ergens te dicht langs schuur.
Nou dan leer je het wel.
Bovendien vind ik het ook erg ver gaan om te laten merken dat je precies kan zien hoe je iemand emotioneel in elkaar zit. 
Maar ik zie het wel.
Die knop kan niet uit.
Ik zie het van jou, en begrijp onmiddellijk van iedere naam die je laat vallen, en iedereen die ik bij je in de buurt zie, hoe jullie je verhouden. 
Ik zie wie een hekel heeft aan elkaar, wie verliefd is, waar oud zeer zit. Ik zie wie de baas is, wie onzeker is, en wie alle macht heeft.
En dat degene die de macht heeft die vaak helemaal niet wil, maar dat de rest eenvoudigweg zo blij is dat er iemand halfway decent lijkt, dat ze niet kunnen wachten al hun macht uit handen te geven.
Ik heb ook een keer een vrouwelijke trainer gezien op tv, die in een soort teambuilding, of mannen weekend, de mannen in een grote cirkel liet staan en ze dan één voor één afliep om ze om te duwen.
Vervolgens liet ze hen op een andere manier staan en deed ze het opnieuw, om ze te laten zien dat ze nu steviger stonden.
Ondertussen zat ik walgend voor de televisie.
Van haar natuurlijk, dat ze werkelijk geen enkel besef had van grenzen. Of zichzelf had afgeleerd het te beseffen, wat dan weer extra zielig is. 
Maar ik walgde nog veel meer dat niemand haar terug floot.
Ik had direct mijn vertrouwen in haar opgezegd en was vertrokken. En dat was al bij hallo. Ik zie zoiets ogenblikkelijk, en dan maakt het me niets uit wie-wie betaald heeft, of wat de consequenties zijn, dan ben ik weg. 
Als mensen zeggen dat ik het in me heb om trainer te worden, denk ik daar altijd aan terug.
“No I don’t.”
Maar ik ben wel degene die kan zien waar de training fout gaat.
Wie zich gedwongen voelt mee te doen, en wie haar aanpak prettig vindt.
Wiens rol als outsider tussen de spaken vermorzeld wordt, en het bedrijf ontzettend veel geld gaat kosten in hun streven de neuzen dezelfde richting op te krijgen.
Er is nu zo’n agile werken-scrummen-aanpak waar de meeste bedrijven mee werken, en vaak wordt dan het voorbeeld van de ingegraven mijnwerkers aangehaald:
Problemen vandaag de dag zijn zo complex dat alleen multidisciplinaire teams, gericht op één uitkomst, het kunnen.
De oude procesmatige manier van werken, waarin ieder zijn eigen eilandje had, voldoet niet meer. Ik heb zelfs een tijd gedacht dat dit type consultancy wel iets voor mij was.
Tot ik nu zie waar de fout zit:
Een bedrijf ís geen mijnschacht waar 33 mensen doodgaan als je niet samenwerkt.
Het is veel minder spannend en iedereen heeft zijn eigen belang.
Zijn eigen onzekerheden.
Zijn eigen voorkeuren en afkeuren.
En die voel ik direct aan.
Maar dat werkt ook heel verlammend, omdat ik het niet correct vind het daar over te hebben.
Je moet mij dus absoluut niet ergens naar binnen sturen waar je een team van wilt maken. Dan moet je zo’n trainer sturen die werkelijk niets aanvoelt.
Ik ben meer een soort ziener:
Ik kijk dwars door het bedrijf heen, en kan precies zien welke processen, en welke (waarschijnlijk onbewuste) keuzes en aannames leiden tot welke uitkomst.
Maar zoals in mijn ENFP profiel al stond: ik kan en zal deze informatie nooit met kwade bedoelingen gebruiken. Ik kan er zelfs niet over schrijven!
Wel over hoe ik me voel in verhouding tot iemand, maar ik bescherm de identiteit van mijn personages, en vermeng feit met fictie.
Zo bezwaard voel ik me, om mijn bevindingen te delen.
Dus ik ben een soort spion-by-accident, die precies weet hoe alle lijntjes lopen wie alle spelers zijn. Maar die daar verder geen kwade bedoelingen mee heeft.
Eigenlijk een soort Bananasplit bril voor je bedrijf.
Maar dan één die echt werkt.

~Lauren

Zit jouw bedrijf te springen op een bananasplitbril? 
Mail dan naar Lauren, info@lsharteveld.nl

LS Harteveld Facebook

LS Harteveld Twitter

en ik zit op Linkedin!

Engelstalig dagboek

De subscribe of volg button voor dit blog, zit ergens op deze pagina, waarschijnlijk rechts.

LEVERING IN NEDERLAND

Ik kom nog met een pop-up winkeltje maar
de goedkoopste manier om mijn werk te kopen is
 via de uitgeverij

 

Lauren Harteveld says: Bohemian Rhapsody beste film 2018

“I decide what I want to be.”
~Freddie Mercury in Bohemian Rhapsody

Ik kom net uit mijn zesde Bo-Rap gerold, en had verwacht dat er nu toch wel scenes zouden zijn die ik niet nóg een keer wilde zien.
De andere films waar ik dit jaar meerdere keren heen ben geweest, waren The Last Jedi acht keer, maar uitsluitend omdat ik verliefd ben op Kylo Ren. En Book Club voor Don Johnson, maar dat was na twee keer al niet meer te doen.
Maar Bohemian Rhapsody?
Die twee uur en 15 minuten vliegen voorbij! Zelfs de zesde keer.
Hier, in no particular order, redenen waarom de film zo goed is:

muziek van Queen

Van Keep Yourself Alive tot Under Pressure: twintig jaar Queen komt voorbij. En de nummers worden meesterlijk gebruikt, waarbij de grote hits meestal drie opéénvolgende scenes krijgen. Dus in de eerste scene zie je hoe het nummer ontstaat, in de tweede zie je hoe ze het nummer laten horen, of loopt het op de achtergrond mee. En in de derde scene wordt het uitgevoerd op het podium.
Ik vertel het nu heel statisch, maar de shots wisselen met duizelingwekkende snelheid, en de scenes rijgen zich moeiteloos aan elkaar, zonder een woord, of noot, teveel. Er lijken (voor mij als leek) onevenredig veel close-ups in te zitten, maar dat verklaart misschien waarom alle personages echt tot leven komen.
Je zit de hele film bij ze op schoot.

Top cast, top script

Niet alleen de flamboyante Freddie Mercury, ook drijvende kracht gitarist Brian May, geniale drummer en tevens womanizer Roger Taylor en de stille maar zeer humorvolle John “Deacy” Deacon komen prachtig uit de verf.
Mijn persoonlijke favoriet is de onderkoelde advocaat van de band, Jim Beach.

visie

Er is in de eerste jaren van de productie van de film ontzettend gekloot met acteurs en regisseurs, die een andere ideeën hadden over wat deze film moest zijn. Namelijk rauwer en “echter”.
Het is te danken aan de visie van producent Jim Beach en mede-initiatiefnemers Brian May en Roger Taylor, dat deze film op deze manier gemaakt kon worden.
Een film voor alle leeftijden, en je verlaat de zaal all hyped up alsof je een concert ervaring hebt gehad. 
De filosofie van de band iedereen een topavond te bezorgen, is nu toegepast op de film.

drama met gestrekt been erin

Ik kwam ergens tegen dat er kritiek was dat de film aan de oppervlakte bleef en je Freddie Mercury niet echt leerde kennen.
Nou, dan denk ik echt, welke film heb jij gezien, darling?
Van de eerste scenes waarin Freddie zich ontworstelt aan zijn conservatieve immigranten ouders, tot aan de scene waarin hij voor het eerst bloed hoest in een zakdoek, en hem wegstopt zonder iemand in vertrouwen te nemen dat hij ziek is;
Freddie wordt geportretteerd als een man die boven alles, eerst artiest is.
En dat is verrekte eenzaam.

alles is liefde

De belangrijkste relatie van Freddie Mercury was met zijn vriendin Mary Austin. Eerst als verloofden, en na zijn coming out werden ze beste vrienden en zijn dat tot zijn dood gebleven.
Ze verzorgde hem samen met de laatste partner van Freddie, Jim Hutton.
Deze twee relaties, met Mary en Jim, geven de film zijn begin en (happy) einde.
De derde relatie die aan bod komt is die in het midden van de film, met Paul Prenter. Hij wordt neergezet als een slechte invloed op Freddie, die zijn drugs gebruik en promiscuïteit verergerden.
Eén van de kritieken op de film was dat zijn seksualiteit onvoldoende aan bod kwam.
Maar onder de “12 jaar en ouder” banner (Amerikaanse maatstaven), is er echt het maximale uitgehaald.
Zowel Paul Prenter als Jim Hutton hebben een zoen scene met Freddie.
En zijn promiscuïteit wordt gesuggereerd met beelden van een disco/kelder, rood verlicht, met dansende mannen in zwart leer. Freddie Mercury, slow motion verlekkerd om zich heen kijkend.
Op de broeierige klanken van Another One Bites The Dust.
Man, ik zou er zelf nog zin van krijgen.

Vlak voor het live aid concert vertelt Freddie Mercury de overige bandleden dat hij aids heeft.
“I’m not going to be anybody’s victim, AIDS poster boy or cautionary tale,” zegt hij erbij.
En hij hield woord. Hij hield zijn ziekte tot een dag voor zijn sterven geheim.

Geheel in de geest van Freddie is de bio-pic Bohemian Rhapsody dan ook allerminst een treurzang geworden,
maar de viering van de grootste performer aller tijden.
Freddie Fucking Mercury.

Bohemian Rhapsody draait nog in Lux Nijmegen, en vast nog talloze andere filmhuizen.
.
~Lauren
.

LS Harteveld Facebook

LS Harteveld Twitter

en ik zit op Linkedin!

Engelstalig dagboek

De subscribe of volg button voor dit blog, zit ergens op deze pagina, waarschijnlijk rechts.

LEVERING IN NEDERLAND

Nog voor het einde van het jaar heb ik mijn eigen webwinkel klaar maar,
de goedkoopste manier om mijn werk te kopen blijft
 via de uitgeverij

Star Maker

Het begon allemaal met een paar groene schoenen op Facebook.
Nou staat groen, samen met bruin, op nummer 1 in mijn Top 175 van kleuren die ik nooit zou dragen, dus de kans dat dit verhaal goed afloopt voor de groene schoenen is redelijk klein.
Toch viel ik meteen voor deze brutale laarsjes die naar ik aannam Italiaans waren.
Ten eerste omdat ik mijn allerduurste schoenen, zwarte laklaarzen met naaldhakken, in dezelfde winkel had gekocht.
Het waren mijn LS Harteveld laarzen. Ik had ze gekocht voor het enige feestje dat ik ooit als LS Harteveld had gegeven. En dat was al 6 jaar geleden.
Ze hadden mij het gevoel gegeven dat mijn nieuwe leven als schrijver toen al zou beginnen. Maar het zou nog 5 jaar duren voor ik mijn tien boeken zou publiceren.
En dus nog 6 jaar voor ik, nu, kies voor het schrijverschap.
Maar die laarzen waren een voorbode. Ik voelde het al.
Nou en dié laarzen?
Die waren dus Italiaans.

De tweede reden dat ik dacht dat de groene schoenen Italiaans waren was omdat de kwaliteit ervan af straalde.
En de derde reden omdat ik ervan begon te kwijlen, wat meestal betekent dat iets of iemand een overdosis aan charme bezit, waardoor het zonder enige vorm van screening in het;
OMG YES DOE MIJ DIE deel van mijn hersenen terecht komt.
Daar zaten nu dus groene schoenen.
In my defense: Ze hadden wel hakken.
Anders was t ze ook niet gelukt.
De enige platte schoenen die ooit in mijn OMG Yes centrum terecht zijn gekomen, zijn Pantofola d’Oro sneakers, en die kwamen ook uit Italië realiseer ik me nu.
Maar over het algemeen word ik zwaar ongelukkig op platte schoenen.
Ik heb meerdere keren in mijn leven, in een willekeurige stad, straat of dorp, waar ik op dat moment was, halverwege de middag een paar hakken gekocht omdat ik dacht dat als ik nog vijf minuten langer rond moest lopen op platte schoenen, ik de wil om te leven zou verliezen.
Dankzij de groene schoenen was ik vanmiddag in één keer wél in de tweedehandswinkel waar ik al lange tijd bewust niet naartoe was gegaan. Want met een zwakke weerstand tegen designer merken moet je in het jaar dat je je yogastudio opdoekt, en nog in-between-jobs zit, daar uiteraard niet naar binnen gaan.
Maar ik had een week geleden definitief besloten onder de naam Lauren Harteveld verder te gaan. Dat kon als schrijver zijn, maar zelfs als ik ervoor koos een baan te accepteren om niet onder de Waalbrug te eindigen? Ook dan zou het Lauren zijn die ergens ging werken.
Die kon dat aan, keeping her eye on the prize.
Onder mijn eigen naam viel er geen land meer met me te bezeilen.
Daar tekende ik alleen nog maar verhalen over een keilief eendje, met verhaaltjes erbij in mijn kinderhandschrift. En een vrije interpretatie van de Nederlandse taal die nog het meest leek op Elmo van Sesamstraat.
Ik was dus niet in-between-jobs; Ik was Lauren Harteveld, full-time schrijver.
En vooral full-time personality.
Want Lauren was niet voor de poes!
Niet alleen kon zij zich vrij bewegen, omdat haar naam niet voorkwam bij mensen die uit hoofde van hun functie haar naw gegevens kenden;
Lauren hoefde ook geen rekening te houden met “haar” familie, “haar” ex-yogacursisten, en “haar” hele sociale omgeving.
Want die waren niet van haar.
Lauren Harteveld was een nieuwe identiteit voor een nieuw leven.
Een artiestennaam zodat ik los kon.
Achteraf denk ik dat de schoenen op Facebook een cue waren dat het hoog tijd was dat Lauren Harteveld een poweroutfit ging shoppen bij 2ndMas.
En zo geschiedde.
Ik paste de groene laarsjes en was direct verkocht.
Ik vond een roze jasje, dat net iets te klein was maar dat ik daarom “mijn dieetjasje” noemde.
“Of ik nou dit koop om mezelf te inspireren, of een dieetboek? Ik denk dat dit beter werkt.”
Mas zelf heeft de looks en de lengte van een mannequin. Met ranke polsen waar ik altijd gefascineerd naar kijk als ze mijn aankopen in vloeipapier vouwt voor ze de tas ingaan.
Sinds ik Lauren Harteveld ben, merk ik nog meer dan daarvoor dat één van mijn eerste levensbehoeftes inspiratie is.
Ik dacht eerst dat het sociale contacten waren.
En hoewel vriendschap en geborgenheid natuurlijk een groot goed zijn, merk ik dat mijn echte zucht, mijn begeerte, zit in het krijgen van inspiratie.
Interessante mensen ontmoeten.
Terwijl ik aan Mas vroeg of ze de pilotenbril voor mij uit de vitrine wilde halen (“Ik pas nooit aviators, maar ik hoop nog steeds op een wonder.”) vroeg ik of ze bij de ondernemersvereniging was.
Ik was haar weleens ergens tegengekomen, in een groep waarvan ik bijna zeker wist dat het een ondernemersborrel was.
De ondernemersvereniging was de enige groep waar ik inspiratie bij voelde, terwijl ik mezelf helemaal geen ondernemer vind.
Was t maar zo’n feest!
Ik had een innerlijke noodzaak tot schrijven, zoals andere mensen ademen. Als ik daarvoor betaald werd? Toppie!
Zo niet, dan werd het de Waalbrug of Lauren ging werken.
Wat Lauren in elk geval niet ging doen was schrijven in opdracht, want dan kreeg je dezelfde frustratie als de yogastudio. Dat je passie een verdienmodel wordt, en je dienst aan bepaalde verwachtingen moet voldoen.
Been there, done that, en nu nam ik een hele nieuwe identiteit aan om ervan los te komen. Die route was uitgesloten.
Maar echte ondernemers hebben een verdienmodel.
Ik had alleen een schrijfverslaving, die me tot nu toe alleen een onderneming had gekost.
Ondanks mijn falen als business owner, voelde ik me thuis bij wat we hier in Nijmegen (zo’n linkse stad dat het Havana aan de Waal wordt genoemd) “ballententen” noemen. Alles dat alternatief is, vind ik hoogst verdacht.
Dus van de ene kant zijn mijn opvattingen zo links dat een Jesse Klaver me vriendelijk zou verzoeken de partij te verlaten. Aan de andere kant doe je me geen groter plezier dan me tussen de VVDers te zetten.
Ondanks deze voorkeuren, dwong ik mezelf rond te vragen of iemand ook netwerken voor creatieven en kunstenaars kende.
Tot nu toe lagen alle creatieve clubjes waar ik van had gehoord er min of meer uit. Er was in geen maanden iets georganiseerd.
“Zit of zat jij bij de ondernemersvereniging?” vroeg ik nu ook aan Mas. “Als Lauren Harteveld ben ik op zoek naar nieuwe dingen om te doen. Mensen die bij me passen zoals ik ben.”
Mas was inderdaad bij de ondernemersvereniging geweest. Maar ze had al zo weinig tijd voor haar vriendinnen, haar sociale leven. Uiteindelijk had ze daarvoor gekozen.
Dat kon ik me voorstellen.
“Jij praat ook al met mensen, hier in de winkel. Ik zit als schrijver alleen. Ik moet echt flink aan de bak, om dat te compenseren.”
Mas vertelde ook dat de ondernemersvereniging echt een mannenclub was. Daar begon ik direct van te stralen.
“Als er nou één groep is, die Lauren Harteveld leuk vindt, dan zijn het wel mannen!”
We stonden op het punt om af te rekenen – de aviators hingen inderdaad op mijn wangen en lagen weer terug in de etalage – toen ik bekende:
“Ik durf het bijna niet te vragen. Maar die aqua tas in de etalage?”
Mas knikte als teken dat ze precies wist welke designerbag ik bedoelde.
“Die praat tegen me!” fluisterde ik samenzweerderig.
Het was een merk waarvan ik wist dat ik een hele goede smoes voor mezelf moest gaan bedenken om deze aankoop te verantwoorden. Maar somehow wist ik dat ik t moest doen.
Een vluchtige ontmoeting met de tas, zou me ogenblikkelijk laten weten of dit Mijn Tas was. Of niet.
Mas kroop opnieuw de etalage in, terwijl ze me inlichtte over de historie van de tas.
“Dit soort stukken komt hier normaal niet terecht. Het is een buitenkansje. Via een personal shopper uit Amsterdam, voor BNers.”
Zowel de prijs die hij nieuw had, als de prijs die hij nu had, gaven een aangename duizeling in mijn hoofd.
Mas liet me de echtheids certificaten zien, en vertelde dat personal shopper natuurlijk wel echt een droomberoep was.
“Waarom ben jij dat dan niet?” vroeg ik. “Of is daar geen markt voor in Nijmegen?”
“We hebben hier nauwelijks BNers.”
Ik lachte.
“Nou binnenkort in elk geval één! Ik neem hem!”
Mas was zichtbaar verbaasd. Ze had er duidelijk niet op gerekend hem zo snel te verkopen.
Het enige nadeel was dat ik de schoenen teruglegde, met spijt in mijn hart. Maar groen en aqua paste niet bij elkaar.
Terwijl Mas de aqua designertas met haar elegante handen liefdevol inpakte in vloeipapier, vertelde ik waarom ik hem had gekocht.
Dit was mijn nieuwe identiteit.
De tas die bevestigde dat Lauren Harteveld bestond en direct aangaf wie ze was.
“Weet je Mas,” concludeerde ik. “Misschien shoppen die mensen in Amsterdam wel voor die sterren. Maar jij biedt iets veel mooiers.
Bij jou kunnen mensen shoppen, om ster te worden.”
.
Ook een ster worden?
2ndMas is open van maandag t/m zaterdag en zit in de van Welderenstraat in Nijmegen 
.
~Lauren
.
Nieuwe Nederlandse posts + boekaankondigingen verschijnen allemaal op dit blog. De subscribe of volg button zit ergens op deze pagina, waarschijnlijk rechts.
.

LEVERING IN NEDERLAND

Nog voor het einde van het jaar heb ik mijn eigen webwinkel klaar maar,
de goedkoopste manier om mijn werk te kopen blijft
 via de uitgeverij

Mijn naam is Lauren Harteveld

Als je je nou voorstelt dat ik dit ben. Wil je mij dan wel, of niet als vriendin?
Dat is een beetje de vraag.

Vanmorgen werd ik wakker, na wat de slechtste week van 2018 was.
Met uitzondering van de week dat mijn katje Max overleed, maar dat was de slechtste sinds we de gulden nog hadden, dus die telt niet.
Ik dacht aan de twee blogposts die ik gisteren geschreven had:
Eén in het Nederlands, onder mijn eigen naam.
Dat was de naam waar ik had gehoopt al mijn Nederlandstalige werk vanaf nu te schrijven. Maar waar ik tot nu toe alleen maar tekeningen maakte over een lieve eend die zijn vriendin Poes miste.
Het was duidelijk wat het niveau was dat ik toevertrouwde aan mensen die mijn werk konden lezen omdat ze uit hoofde van hun beroep, of toeval, mijn echte naam konden Googelen. 
Voor hen had ik een eend met hartvormige voetjes.
En daarna schreef ik praktisch dezelfde post, maar dan veel rauwer, in het Engels onder mijn pseudoniem Lauren Harteveld/ LS Harteveld.
Beide posts gingen over hetzelfde: Dat ik als schrijver niet zo gek veel te vertellen had onder mijn eigen naam.
Dat ik altijd had gedacht dat het was omdat ik yoga gaf, onder mijn eigen naam natuurlijk, en ik me daardoor geremd voelde.
Maar dat nu de yogapraktijk weg was, ik nog steeds niet echt veel zin had om ook maar iets van mezelf te laten zien, aan mensen waar ik in het dagelijks leven mee in contact kwam.
Of kon komen.
Mijn aversie onder mijn eigen naam iets uitgesprokens te zeggen was mijn manier om iedereen af te straffen die onderwerpen had waar het niet over mocht gaan.
Zoals vreemdgaan.
PURPOSE.
Mijn visie op ziekte, dood en de fucking zin van het leven.
Als het daar niet over mag gaan?
Weet je wat? *krabbel krabbel* Hier is Liefdeseend. Is dat lief genoeg voor je? Voel je je nu niet meer bedreigd, onbegrepen, DOOR MIJ OVERROMPELD?!
Begrijp me niet verkeerd.
Ik ben dol op Liefdeseend.
Ik weet zeker dat hij echt heel lang blijft.
En dat er stripboeken gaan komen met hem, en yogaboeken (Yoga met Liefdeseend). En waarschijnlijk geef ik hem gewoon zijn eigen psuedoniem.
Dan zijn de boeken geschreven door Liefdeseend.
En niet onder mijn eigen naam.
Want onder mijn eigen naam heb ik echt niets te vertellen wat van waarde is. Ik voel me er zo beperkt, dat ik daarom vanmorgen besloten heb, alleen nog onder die echte naam bekend te zijn bij:
– iedereen waar ik oppervlakkig mee te maken heb. Zoals buren, loodgieters, de woningbouwvereniging enzovoorts.
– voor mijn familie.
Want wij zijn nou eenmaal in zekere zin tot elkaar veroordeeld, en door familienaam aan elkaar verbonden.
Ik doe ze graag een plezier voor de lieve vrede niet onder die naam mijn ongezouten mening te geven, maar daarmee zijn zij dan ook de uitzondering.
Want voor de rest van de wereld stopt die naam te bestaan.
Vanaf nu is het gebruik van mijn echte naam niet meer toegestaan.
Sommigen van jullie gebruiken hele leuke bijnamen voor me, zoals Pluk. En sommigen spreken me al aan met Liefdeseend, wat ik ook echt superschattig vind.
Maar.
Dat gezegd hebbende.
Als je mij, onder mijn echte naam, in de Whatsapp hebt?
En wij zijn niet on Pluk-speaking terms?
Maak dan een keus:
Of je verwijdert me.
Of je maakt er Lauren Harteveld van.
Screenshots highly appreciated.
Want Lauren Harteveld is de enige naam waar ik vanaf nu nog onder wil leven.

~Lauren

Nieuwe Nederlandse posts + boekaankondigingen verschijnen allemaal op dit blog. De subscribe of volg button zit ergens op deze pagina, waarschijnlijk rechts.

.

LEVERING IN NEDERLAND

Binnen een week heb ik mijn eigen webwinkel klaar maar,
de goedkoopste manier om mijn werk te kopen is
 via de uitgeverij

The Librarian, Catherine, Biz Babe en That Body Person

stukje nieuwe woonkamer, ingericht door Librarian

Terwijl ik je dit schrijf, is er nog steeds één ding waar ik niet overuit kan;
Waar is mijn dvd van Basic Instinct 2?
Diefstal lijkt me absoluut uitgesloten.
Maar hij zat ook niet in de la waar mijn dvd’s de afgelopen jaren naar verbannen waren, en die nu in het witte rek staan.
Het witte rek was zo ongeveer het uitgangspunt van de hele verbouwing vanmorgen, omdat dit het enige rek is dat hoog genoeg is zodat er planten in kunnen waar katten niet aan mogen knagen, en dat dus grotendeels leeg moet blijven én in t licht moet staan.
In het geval van mijn logeerpoesje moesten alle planten hoog worden weggezet (niet alleen de giftige), want zij scheen alles op te eten en ik had geen zin in slierten gras die vast zaten in haar luchtpijp.
Trouwens! Daarover gesproken! 
Niet over het logeerpoesje, want ik weet niet of zij bij mij terug komt na de verbouwing, dat is niet aan mij.
Nee, gesproken over slierten in de keel.
Gisteravond heb ik mijn antieke bureau weer omgetoverd tot sta-bureau (omdat ik weer drie kilo ben aangekomen sinds ik er voor de logeerpoes een zit-bureau van maakte zodat ze op schoot kon), en daar kwam heel veel stof enzo bij vrij.
Ineens zoog ik iets naar binnen, in mijn keel!
Net als een vliegje.
Alleen vrees ik dat het geen organisch materiaal was, maar een klein stukje plakband of cellofaan, of een stukje sticker of etiket, want daar knutsel ik veel mee.
En dat zoog ik dus om middernacht mijn keel in.
Dus de dag begon met een telefoontje naar de huisarts, want het zit er nog steeds.
En ik weet ook waarom dit gebeurde.
Omdat ik weer yogafimpjes wilde gaan maken. Want in mijn yoga self-practice zit nog steeds totaal geen schot in.
En yogafilmpjes maken is handig want dat is pr (voor mijn yogaboek) en yoga in één. Raken we misschien ook nog een kilo’tje kwijt voor de kerstkransjes er weer aankomen.
Anyway, ik had dus een eureka-ei-van-Columbus gevoel dat ik vanaf vandaag weer yogavideo’s zou gaan opnemen, en Slurp!
Stuk plakband in mijn keel.
Ik stik er letterlijk in.
Ergo: dat worden geen yogafilmpjes.
En wel zelf yoga doen.
In mijn nieuwe yogakamer, waar nu geen boeken of dvd’s meer instaan, want die staan nu dus in de woonkamer. Met uitzondering van Basic Instinct 2, waar één van mijn vier persoonlijkheden in zit;
Catherine Tramell.
De mysterieuze schrijfster, minnares en waarschijnlijk serie moordenaar, maar daar kijk ik nu even niet op.
De vier persoonlijkheden waren naar boven gekomen in een coachingsgesprek, waarin mijn coach zag dat ik constant op zoek was naar een werkschema waarin verschillende aspecten van mezelf aan bod kwamen, maar dat twee personen dominant waren.
Waarvan Catherine er uiteraard één van was.
Maar de twee konden eigenlijk niet leven zonder de andere twee.
Dit waren mijn vier persoonlijkheden.
1. Catherine Tramell
Dit is basically LS Harteveld. Als ze behoefte heeft aan schrijven dan moet alles daarvoor wijken, maar dan komt er ook iets dat niemand haar nadoet.
Catherine kan ook dagelijks bloggen of “content” maken, maar dat is eigenlijk te min voor haar. Dat vindt ze meer iets voor persoonlijkheid nummer 2
2. De Bizz Babe
De business babe is degene die zorgt voor naamsbekendheid, sales en social media. Omdat mijn yogastudio de afgelopen jaren niet goed gelopen heeft en ik hem nu aan het afsluiten ben, heeft de Bizz Babe een slecht functioneringsgesprek gehad.
Maar we hebben haar wel nodig.
Ten eerste om de yogastudio goed af te sluiten en over te dragen.
En ten tweede voor de nieuwe carrière als schrijver.
Tenzij we in loondienst willen, dan kunnen we Bizz Babe de laan uitsturen. Maar ja, dat willen we niet.
Probleem is alleen dat Bizz Babe zeer consciëntieus is en daardoor niet bijster populair bij de anderen. Een all-work no-play kind-a-girl. Ze schrijft wel dingen die heel leuk zijn (zoals dit stukje) maar je kunt het ook niet doen. De wereld zal niet vergaan als Bizz Babe geen content maakt. En Catherine Tramell vraagt zich werkelijk af (terwijl ze achteloos een sigaret opsteekt) of Bizz Babe niet teruggezet moet worden naar een nul uren contract.
Net als het derde personage, dat zelden mag werken, omdat Bizz Babe en Catherine dominanter zijn
3. The Librarian
Dit is degene die houdt van archiveren, uitzoeken, redigeren. Ze is ook degene die vanmorgen mijn hele huis heeft verbouwd, en daar een heel geordend gevoel aan over heeft gehouden.
Zelfs de boekhouding doen vindt ze leuk, als ze er maar vier uur voor krijgt of langer.
The Librarian kan helemaal high worden als je haar een stapel bureauwerk geeft waar ze zich drie maanden in kan begraven, maar dan moet je tussendoor ook niets anders van haar vragen.
Net als Catherine heeft de Librarian een vrij monomaan karakter. Ze kan maar één ding tegelijk en wil daar niet vanaf gehaald worden tot het af is.
Catherine schrijft de magistrale content.
Bizz Babe de grappige luchtige dingen.
Maar zonder de Librarian zou niets ooit gecureerd en uitgegeven worden. Dat kan alleen zij. Net als het laatste personage, dat eigenlijk altijd het onderspit delft omdat niemand zin heeft zijn werk te beindigen voor haar.
4. That Body Person
Ik heb erover gedacht om haar Marilyn te noemen. Als symbool van sensualiteit en gezondheid. Als ik haar barbituraten verslaving even niet mee reken.
That Body Person aka Marilyn is de afgelopen jaren kilo’s aangekomen, en wil dit eraf. Bovendien is ze zo stijf als een hark want ze doet geen yoga meer.
Body Person vindt het ook jammer dat de yogafilmpjes niet doorgaan, want dit was haar kans dagelijks even de benen te mogen strekken.
Nu is het maar weer afwachten hoeveel ze krijgt.
Ze heeft sinds vandaag wel haar eigen yogakamer, én Bizz Babe heeft besloten dat als we de yogamaterialen en de mooie materiaalplanken in de studio niet aan een volgende huurder kunnen verkopen, we ze meenemen.
Dat vindt Body Person leuk!
Misschien kan ze in de toekomst wel weer les gaan geven aan vrienden. Als er maar niks vanaf hangt, want met ondernemen heeft Body Person niks.

Dit waren de vier persoonlijkheden die ik samen met mijn coach heb ontdekt.
Dus de afgelopen jaren hebben Catherine en Bizz Babe groots geleefd. Maar voor wat ik nu wil (boeken uitgeven en afvallen) heb ik de andere twee nodig.
Dus als je mij niet ziet hier op social media, dan is dat goed nieuws!
Want dan is Librarian mijn boeken aan het uitgeven (of knipsels sorteren, je kunt haar niet sturen) of Body Person is yoga aan het doen of aan het fietsen.

Alle vier de persoonlijkheden worden van verschillende dingen gelukkig, maar er zijn een aantal dingen die meerdere gelukkig maken. Seks vinden drie van de vier leuk.
Behalve de Librarian.
Die heeft geen fysieke behoeftes en kan vijf uur computeren zonder rust.
Catherine merkt op dat als we een rijke man trouwen we alleen Body Person aan hoeven te houden en de rest ontslagen kan worden.
De Bizz Babe zal erover nadenken, want het klinkt vanuit economisch oogpunt zeker interessant.

~Lauren

Nieuwe Nederlandse posts + boekaankondigingen verschijnen allemaal op dit blog!
De subscribe of volg button zit ergens op deze pagina,
waarschijnlijk rechts.
.

LEVERING IN NEDERLAND

De goedkoopste manier om mijn werk te kopen is via de uitgeverij –
In verband met problemen met de pakjesdiensten én mijn eigen postbus,
kan ik helaas geen boeken meer opsturen.
Maar ik doe nog wel in person afleveringen!

Je kunt hier beneden de beschrijvingen lezen of mijn boeken
bekijken via de webwinkel en daarna bestellen via mail:
onder mijn eigen naam
Suzanne s_beenackers@hotmail.com
Betaling is vooraf via mijn privérekening, en overdracht op het station van Nijmegen.
Signeren gratis uiteraard!

Minimale bestelling € 10
Als je een bon wilt, moet je via de uitgeverij bestellen, en niet via mij.

Hieronder het oeuvre en de prijzen.
alle boeken zijn handzaam A5, behalve Het Boek Benjamin, dat is groot studieboek formaat (soft cover) dat je open moet leggen.

Het Boek Benjamin €45
Verzameld werk boek 1 mango t/m 8 Big

losse boeken

1. Mango, een novelle  €15
Seksuele safari, van de jaren 80 tot de zero’s.
Een stoer, technisch meisje groeit op met alleen een moeder, in de roerige jaren 80. Roken is nog van alle leeftijden, drinken idem, en seks ook zolang je bestand bent tegen voorlichtingsfolders over aids waarbij het woord AIDS in bloedspatten is geschreven.

Dat blijkt helaas teveel van ‘t goede.
Vermengd met een verleden in Afrika, en een overleden vader, ontwikkelt deze arrogante tiener een angststoornis waar geen psycholoog haar bij kan helpen. Maar ze blijft aangetrokken tot mooie jongens en homoseksuele mannen.

2. Dutch American Diary (2008-2009) €15
Yoga teacher Lauren is in love with two men; One cunning wizard and one half her age.
 The affair was secret so Lauren called him; He Who Must Not Be Named. After the dark wizard in the Harry Potter series. She tried to get over this American but after a year she only has her mistakes to show for. Including dating an Israeli spy and a Buddhist photographer.

Now her wizard obsession is back full throttle and the next disaster has already emerged;  an attractive yoga student. Young enough to be her son.
Faced with nothing but diabolic choices, Lauren confides in her best friend; the warm and friendly Lara. Despite having the same nationality as He Who Must Not Be Named, and working at the same office coven, Lara seems to lack his foul nature.
Or does she?
Once you’ve read Dutch American Diary? You’ll never ever in your life make the mistake of messing with a yoga teacher. 
~Dutch American Diary part 1

3. 22 Erotische Verhalen €15
Literaire pornografie in de geest van Anais Nin en Isabel Allende.
Ze komen en gaan; de kleurrijke personages in deze dromerige erotische wereld, waar ze je één verhaal lang deelgenoot maken van hun diepste verlangen en hun ergste pijn. Die vaker wel dan niet op magische wijze met elkaar verbonden blijken.

Grenzen worden genegeerd, lusten gebotvierd, wonden geheeld.
Sinds Anais Nin heeft geen schrijver zo onbevreesd het grijze gebied durven te betreden tussen het verbodene, het gruwelijke en het goddelijke. De lezer krijgt naast onversneden liefde en zinderende ontknopingen, ook een spiegel voorgehouden die je laat zien wat er zich afspeelt in de donkerste delen van je ziel. 

 4. LS Diary (2012-2013) €10
About three dark men and Lauren getting naked on stage. Not necessarily together.
 Being dark, smart, and handsome, a Dutch writer bears the characteristics Lauren only knows  too well. He looks exactly like her male muse and unwanted protagonist in the majority of her writing.

A published writer and sought-after talk show guest, the Dutch writer has succeeded where blogger Lauren is failing year after year. After year. She feels the weight of her unpublished manuscripts, and her failed attempts to become a writer. To make matters worse she already has one ill-natured stalker. As if the liabilities of being famous have preceded its benefits.
Lauren gets her shit together prioritizing her work, ignoring men, sex and stalkers. But will it work?  Star struck Lauren meets the celebrity in real life, and soon enough her supposedly highly efficient sex-free life includes a naked guest appearance on stage, a blow-job in a parking garage and a seven month relationship.
~LS Diary can be read as standalone or as Dutch American Diary part 2

5. De Candystop (2013) €10
Waar de Nederlandse literatuur tot stilstand komt door een Marokkaanse lekkernij.
Getergd door een rits onduidelijke medische klachten, besluit Lauren geen suiker meer te eten, geen Chardonnay meer te nemen, en geen latte macchiato’s meer te drinken.

Na een paar weken is ze zo apathisch dat ze zelfs vergeet te masturberen.
Tot een jonge Marokkaanse god op tv verschijnt die tegen Lauren zegt;
“LauRRRen! WakkeRRR woRRRden! Ik ben ook schRRRijveRRR en ik heb ook een leuk leven!”
Dat is zo. Sam doet de vier s’en. Hij schrijft, hij sport, hij sekst en hij slaapt.
Ineens weet Lauren nog steeds niet waar het naartoe moet met haar leven, maar ze is wel klaarwakker. Zeker als ze erachter komt, dat Sam binnen een week een optreden geeft bij haar om de hoek.
Sam doet haar denken aan een verboden relatie met haar leerling, iets waar ze gemengde gevoelens over heeft. Sam wil die best met haar onderzoeken, maar hij vraag een prijs…

6. Bedtime Stories (2014) €15
Facing her demons and her muse, Lauren’s sexual history gets its worthy finale.
Lauren is corresponding with Elliot, but somewhere between The Netherlands and Vegas, things have stranded. To get their project back on track Lauren resorts to strong measures: making the whole damn thing public.

Sharing eight months of her life, Lauren’s third diary reintroduces all popular characters, such as writer Rafael and his legendary mythical counterpart Benjamin. Young writer Sam and his ghost twin Valentino.
Closing the Dutch American Diary trilogy, the 1991 story lines are finally tied together. With an extremely satisfying ending. Although not in a way anyone saw coming.
 ~LS Diary can be read as standalone or as Dutch American Diary part 3

7. Mirage (2014) €5
Giving you a little dessert, with all gorgeous writers from previous books.
Lauren, the former hedonistic cougar, is home bound, mothering her little ones, sick with worry and about to get dumped by her lover. Together with autumn setting in, Lauren needs her annual Cute Writer Fix more than ever. And this year there’s five of them.
Including a lunch date with the most famous author of the Netherlands; her youth love Henry.
~Mirage can be read as standalone or as the epilogue to the Dutch American Diary trilogy.

8. Big, diaries & erotica (2015-2016)  €20
The crown to Lauren’s life; a secret affair with her Biggie.
Ten years and ten lovers have taught Lauren two things.

One: single life is a disaster.
And two: men suck at anal sex.
So when Mr.Big comes along and succeeds where all the others have failed, Lauren is euphoric. She immediately picks up her pen to write about it, and her first story is indeed called “The Biggie”, about his flawless performance.  
For two years Lauren documents her secret affair with the married business man. She writes about their explosive encounters, her unwavering love, and her powerful insights. Gradually, Lauren changes. From an scarred single, to a woman totally owning her worth and her true nature. Ten years after ending her relationship in order to explore love and sex in all their forms, Lauren Harteveld becomes the ultimate mistress.

los verkrijgbaar, niet in Het Boek Benjamin:

Witte Tijgerin €5
Gids voor solitaire vrouwen die een geweldig seksleven willen en plenty energie.
Een Witte Tijgerin is een alleenstaande, onafhankelijke vrouw. Haar contact met mannen is erop gericht dat ze er energie van krijgt. Stel je voor! Nooit meer gehannes met beginnende relaties die het toch nét niet zijn. Nooit meer die morning-after backlash. Geïnspireerd op het klassieke Taoïstische werk De Witte Tijgerin van Hsi Lai, onthult deze gids;
– hoe je de touwtjes in handen houdt
– hoe je je liefdesleven gebruikt voor je plezier
– hoe je met seks je jeugdigheid herstelt.
Hij zal niet kunnen wachten om weer met je af te spreken! 

vurige tip: Bon Jovi in de Goffert 13 juni 2019

Ben je er nog niet overuit of je naar Bon Jovi wilt op 13 juni?
Deze album presentatie van hun laatste album This House is Not for Sale is de perfecte manier om er weer in te komen.
Ik heb This House is Not for Sale direct gekocht!
Wat een dijk van een plaat!
En de eerste zonder Richie Sambora.
De presentatie is een live concert in een theater op broadway en je hoort de emotie in de spreekstem van Jon Bongiovi.
Hij leidt alle songs in, en het is gewoon net alsof je thuis bij hem voor de open haard op schoot zit.
Nou dat heb ik erbij verzonnen, want daarvoor is het een beetje te up tempo.
Hoewel dat ook weer perspectieven biedt…
Anyway:
De album presentatie van House for Sale, is de ideale touch up met Bon Jovi als je vroeger fan was, en misschien zie ik je dan 13 juni.
~Lauren
13 juni in de Goffert
Er staat 2018 bij de YouTube video, dat is niet zo.
Het zal 2015 geweest zijn denk ik
Nieuwe Nederlandse posts + boekaankondigingen verschijnen allemaal op dit blog!
De subscribe of volg button zit ergens op deze pagina,
waarschijnlijk rechts.
.

LEVERING IN NEDERLAND

De goedkoopste manier om mijn werk te kopen is via de uitgeverij –
In verband met problemen met de pakjesdiensten én mijn eigen postbus,
kan ik helaas geen boeken meer opsturen.
Maar ik doe nog wel in person afleveringen!

Je kunt hier beneden de beschrijvingen lezen of mijn boeken
bekijken via de webwinkel en daarna bestellen via mail:
onder mijn eigen naam
Suzanne s_beenackers@hotmail.com
Betaling is vooraf via mijn privérekening, en overdracht op het station van Nijmegen.
Signeren gratis uiteraard!

Minimale bestelling € 10
Als je een bon wilt, moet je via de uitgeverij bestellen, en niet via mij.

Hieronder het oeuvre en de prijzen.
alle boeken zijn handzaam A5, behalve Het Boek Benjamin, dat is groot studieboek formaat (soft cover) dat je open moet leggen.

Het Boek Benjamin €45
Verzameld werk boek 1 mango t/m 8 Big

losse boeken

1. Mango, een novelle  €15
Seksuele safari, van de jaren 80 tot de zero’s.
Een stoer, technisch meisje groeit op met alleen een moeder, in de roerige jaren 80. Roken is nog van alle leeftijden, drinken idem, en seks ook zolang je bestand bent tegen voorlichtingsfolders over aids waarbij het woord AIDS in bloedspatten is geschreven.

Dat blijkt helaas teveel van ‘t goede.
Vermengd met een verleden in Afrika, en een overleden vader, ontwikkelt deze arrogante tiener een angststoornis waar geen psycholoog haar bij kan helpen. Maar ze blijft aangetrokken tot mooie jongens en homoseksuele mannen.

2. Dutch American Diary (2008-2009) €15
Yoga teacher Lauren is in love with two men; One cunning wizard and one half her age.
 The affair was secret so Lauren called him; He Who Must Not Be Named. After the dark wizard in the Harry Potter series. She tried to get over this American but after a year she only has her mistakes to show for. Including dating an Israeli spy and a Buddhist photographer.

Now her wizard obsession is back full throttle and the next disaster has already emerged;  an attractive yoga student. Young enough to be her son.
Faced with nothing but diabolic choices, Lauren confides in her best friend; the warm and friendly Lara. Despite having the same nationality as He Who Must Not Be Named, and working at the same office coven, Lara seems to lack his foul nature.
Or does she?
Once you’ve read Dutch American Diary? You’ll never ever in your life make the mistake of messing with a yoga teacher. 
~Dutch American Diary part 1

3. 22 Erotische Verhalen €15
Literaire pornografie in de geest van Anais Nin en Isabel Allende.
Ze komen en gaan; de kleurrijke personages in deze dromerige erotische wereld, waar ze je één verhaal lang deelgenoot maken van hun diepste verlangen en hun ergste pijn. Die vaker wel dan niet op magische wijze met elkaar verbonden blijken.

Grenzen worden genegeerd, lusten gebotvierd, wonden geheeld.
Sinds Anais Nin heeft geen schrijver zo onbevreesd het grijze gebied durven te betreden tussen het verbodene, het gruwelijke en het goddelijke. De lezer krijgt naast onversneden liefde en zinderende ontknopingen, ook een spiegel voorgehouden die je laat zien wat er zich afspeelt in de donkerste delen van je ziel. 

 4. LS Diary (2012-2013) €10
About three dark men and Lauren getting naked on stage. Not necessarily together.
 Being dark, smart, and handsome, a Dutch writer bears the characteristics Lauren only knows  too well. He looks exactly like her male muse and unwanted protagonist in the majority of her writing.

A published writer and sought-after talk show guest, the Dutch writer has succeeded where blogger Lauren is failing year after year. After year. She feels the weight of her unpublished manuscripts, and her failed attempts to become a writer. To make matters worse she already has one ill-natured stalker. As if the liabilities of being famous have preceded its benefits.
Lauren gets her shit together prioritizing her work, ignoring men, sex and stalkers. But will it work?  Star struck Lauren meets the celebrity in real life, and soon enough her supposedly highly efficient sex-free life includes a naked guest appearance on stage, a blow-job in a parking garage and a seven month relationship.
~LS Diary can be read as standalone or as Dutch American Diary part 2

5. De Candystop (2013) €10
Waar de Nederlandse literatuur tot stilstand komt door een Marokkaanse lekkernij.
Getergd door een rits onduidelijke medische klachten, besluit Lauren geen suiker meer te eten, geen Chardonnay meer te nemen, en geen latte macchiato’s meer te drinken.

Na een paar weken is ze zo apathisch dat ze zelfs vergeet te masturberen.
Tot een jonge Marokkaanse god op tv verschijnt die tegen Lauren zegt;
“LauRRRen! WakkeRRR woRRRden! Ik ben ook schRRRijveRRR en ik heb ook een leuk leven!”
Dat is zo. Sam doet de vier s’en. Hij schrijft, hij sport, hij sekst en hij slaapt.
Ineens weet Lauren nog steeds niet waar het naartoe moet met haar leven, maar ze is wel klaarwakker. Zeker als ze erachter komt, dat Sam binnen een week een optreden geeft bij haar om de hoek.
Sam doet haar denken aan een verboden relatie met haar leerling, iets waar ze gemengde gevoelens over heeft. Sam wil die best met haar onderzoeken, maar hij vraag een prijs…

6. Bedtime Stories (2014) €15
Facing her demons and her muse, Lauren’s sexual history gets its worthy finale.
Lauren is corresponding with Elliot, but somewhere between The Netherlands and Vegas, things have stranded. To get their project back on track Lauren resorts to strong measures: making the whole damn thing public.

Sharing eight months of her life, Lauren’s third diary reintroduces all popular characters, such as writer Rafael and his legendary mythical counterpart Benjamin. Young writer Sam and his ghost twin Valentino.
Closing the Dutch American Diary trilogy, the 1991 story lines are finally tied together. With an extremely satisfying ending. Although not in a way anyone saw coming.
 ~LS Diary can be read as standalone or as Dutch American Diary part 3

7. Mirage (2014) €5
Giving you a little dessert, with all gorgeous writers from previous books.
Lauren, the former hedonistic cougar, is home bound, mothering her little ones, sick with worry and about to get dumped by her lover. Together with autumn setting in, Lauren needs her annual Cute Writer Fix more than ever. And this year there’s five of them.
Including a lunch date with the most famous author of the Netherlands; her youth love Henry.
~Mirage can be read as standalone or as the epilogue to the Dutch American Diary trilogy.

8. Big, diaries & erotica (2015-2016)  €20
The crown to Lauren’s life; a secret affair with her Biggie.
Ten years and ten lovers have taught Lauren two things.

One: single life is a disaster.
And two: men suck at anal sex.
So when Mr.Big comes along and succeeds where all the others have failed, Lauren is euphoric. She immediately picks up her pen to write about it, and her first story is indeed called “The Biggie”, about his flawless performance.  
For two years Lauren documents her secret affair with the married business man. She writes about their explosive encounters, her unwavering love, and her powerful insights. Gradually, Lauren changes. From an scarred single, to a woman totally owning her worth and her true nature. Ten years after ending her relationship in order to explore love and sex in all their forms, Lauren Harteveld becomes the ultimate mistress.

los verkrijgbaar, niet in Het Boek Benjamin:

Witte Tijgerin €5
Gids voor solitaire vrouwen die een geweldig seksleven willen en plenty energie.
Een Witte Tijgerin is een alleenstaande, onafhankelijke vrouw. Haar contact met mannen is erop gericht dat ze er energie van krijgt. Stel je voor! Nooit meer gehannes met beginnende relaties die het toch nét niet zijn. Nooit meer die morning-after backlash. Geïnspireerd op het klassieke Taoïstische werk De Witte Tijgerin van Hsi Lai, onthult deze gids;
– hoe je de touwtjes in handen houdt
– hoe je je liefdesleven gebruikt voor je plezier
– hoe je met seks je jeugdigheid herstelt.
Hij zal niet kunnen wachten om weer met je af te spreken! 

De drie mooiste schrijvers van Nederland.

video: en kijk eens wie daar haar boek laat signeren op 1 minuut 19! 

{ oorspronkelijk gepubliceerd in 2014, privé nieuwsbrief }

In principe lees ik geen boeken. Dat is natuurlijk niet zo mooi.
Eén tree lager op de ladder der ongeletterdheid en je staat in een oranje mini-jurk, met een Bavaria in je gemanicuurde hand op je Weber barbecue (of nou ja, die van je man dan) hamburgers te bakken.
Maar toen kwam ik erachter dat Harry Mulish ook geen boeken las. Zelfs geen Harry Potter en Twilight. Sindsdien ben ik een schaamteloze non-reader. Zeggen dat je geen boeken leest is grappig, getuigt van zelfrelativering, en ach, als niemand kijkt kun je altijd nog stiekem een boek lezen. Dat is inmiddels een paar keer voorgekomen.

Als heteroseksuele veertiger met een voorliefde voor jonge mannen lees ik (heel verrassend) uitsluitend in Amsterdam wonende in meer of mindere mate getergde woordkunstenaars. Zeg maar het type waar Abdelkader Benali laatst nog een hele rant tegen heeft staan houden. Over dat het allemaal hoogopgeleide, neurotische drop-outs zijn met een veels te klein leefwereldje bla bla bla.
Maar goed, genoeg geluld over mannen boven de 30. We gaan beginnen.

Fretz 2025
door Johan Fretz
door mij ontdekt: oktober 2012

Het begon na een half dozijn tv optredens voor mij pas bij een uitzending van DWDD, laat oktober.
Toen door een garderobe technische reden (een groen sportvest), fabuleuze belichting (de bleekbruine huid glansde als zijde) en een gapend groot verlangen naar een oude liefde, de vlammen om mijn hart sloegen.
Ik kocht het boek en verwarmde mij een grillige herfst lang aan alle clipjes die ik van Johan Fretz kon vinden, en het verhaal van een slanke, elegante bijna veertiger, die terugkijkt op wat ooit zijn grote liefde was, en wat ooit een grote buik.
Dat laatste staat er nu heel grappig maar dat is om te verbloemen dat ik de laatste twee hoofdstukken bijna aan één stuk gehuild heb omdat het mij zo raakte.
Johan Fretz schreef vanuit zijn 20’s het verhaal dat mijn gemiste geliefde geschreven zou kunnen hebben, gedacht zou kunnen hebben, there and now, in de herfst van 2012.
Mijn gemiste geliefde zat ergens in Dubai of Singapore, met een soepel vallend maatpak, in een onbetaalbaar hotel, mijmerend met een trouwring om zijn slanke vinger.
En ik zat thuis te huilen. 

Onlangs vertelde Johan Fretz dat zijn nieuwe boek een heel ander onderwerp heeft.
“Het gaat over een veertiger die zijn grote liefde is verloren. Dus het gaat niet over politiek, of dat ik minister president van Nederland wil worden.”

En ik vroeg mij af wie in hemelsnaam dacht dat Fretz 2025 daar wel over ging.

De Belofte van Pisa
door Mano Bouzamour
door mij ontdekt: november 2013

Het begon met een postzegel-sized zwart-wit foto’tje op de site van Pauw en Witteman, waardoor ik dacht:
“Noooouuuuuu…… dat zou zomaar eens een mooie jongen kunnen zijn.”
Rond de klok van elf zat ik met verse munt thee, dadeldroomballetjes en twee katten verend van opwinding voor de buis.
Een gespierd jeugdig postuur met spannende kuif verscheen in beeld.
“Ik heb hier twee jaar naar uitgekeken,” zei het.
Ik ook.
Ik heb hier ook twee jaar naar uitgekeken.
Ik wist niet dat je bestond, mijn prachtige, sexy, intrigerende Mano Bouzamour, maar ik kijk alsnog met terugwerkende kracht twee jaar naar je uit.       

Wat volgde was een surrealistisch gesprek. En wel om twee redenen.                
Ten eerste zat de tafel vol inmiddels opgewonden vrouwen die waren uitgenodigd om het over de lustpil voor vrouwen te hebben. Eén van de vrouwen had het nog over het Johnny Depp effect, om aan te geven dat gebrek aan lust een relatief begrip is.
Dat noch Pauw noch Witteman benoemden dat het Johnny Depp effect op dat moment volop aan de gang was, geeft aan dat er op de regel verhalen van gasten niet te koppelen, geen uitzonderingen worden gemaakt.
Stoïcijns trokken zij de dames stroef door de voors- en tegens van het libido verhogende middel heen, in plaats van de natuur zijn gang te laten gaan.
Of het natuurverschijnsel toch op zijn minst te benoemen.     

Ten tweede werden er aan de dadeldroomoog- knipperende Mano Bouzamour vragen gesteld zoals hoe het is om als Marokkaanse jongen op te groeien op een elitaire school in Amsterdam Zuid.
Over cultuurverschillen.
Dat soort dingen.
Mano tuitte dan meestal zijn hartvormige mond terwijl hij geduldig luisterde naar Jeroen Pauw, die een zorg en liefde in zijn stem legde, die je ineens deed begrijpen waarom daar 243 keer iemand was ingetrapt. 

Niemand vroeg hoe het was om als homoseksuele jongen op te groeien in een Marokkaanse gemeenschap.
De olifant stond midden op de tafel, tussen de opgewonden vrouwen, voor Jeroen Pauw die op flirtfactor 10 stond.
En naast Mano Bouzamour die zijn prachtige wenkbrauwen fronste toen de olifant op tafel poepte, vlakbij het glas van de altijd rustige en beheerste Paul Witteman. 

Niemand had het over die olifant. 
Waardoor ik, opgewonden maar ook een beetje uitgeput na een uur zulke opwindende televisie, begon te denken dat ik het allemaal gedroomd had. Was Mano Bouzamour dan niet homo?
Ging De Belofte van Pisa helemaal niet over dat het zo lastig is om homoseksueel te zijn in de Marokkaanse gemeenschap?
Het leven liet mij geen keus dan het boek te kopen. Voor ik het in zijn geheel las, scande ik de seksscenes. Het waren allemaal meisjes.

Omdat dit een recensie is, zal ik iets zeggen over de schrijfstijl van Mano.
Die. Jongen. Kan. Schrijven.
Dit is geen half werk. Dit is géén verteller die – zoals ik – zichzelf als uitgangspunt neemt, er dan een olifant of ander fictief figuur bij verzint, het geheel met een bloggerig sausje overgiet en het ego document vol taalfouten bij Prometheus op tafel flikkert.
Hier is aan gewerkt.

Het show don’t tell principe is tot in de laatste allitererende alinea uitgewerkt. De vergelijkingen vliegen om je vagina, so to speak. 
Een paar jaar voor zijn debuut heeft Mano een verhalen wedstrijd gewonnen, het Rozentuin Festival. Vimeo heeft nog een video, die ik hier niet klikbaar maak, want als je hem wil zien dan mag je er moeite voor doen vind ik.
Die twintig minuten theater van een 19 jarige Mano zonder kuif, maar met djellaba, een trommel, en een bewierookte voordracht waar je de woestijn op je huid voelt en de pijn in je hart, maken duidelijk waarom Mano de meest veelbelovende schrijver van zijn generatie is. 

En om te kijken of ik die olifant wel of niet goed had gezien, heb ik Mano opgezocht. Twee weken nadat zijn boek uit was.
En het enige wat ik kan zeggen is: als lustpil voor vrouwen werkt ‘ie uitstekend.

Cirkels zijn alleen mooi als ze rond zijn 
door Yuki Kempees
door mij ontdekt: april 2014

Ik stond op een barbecue. Het ging over voetbal, zoals alles buiten mij bij hem om voetbal leek te gaan. Iemand vroeg of ik een braadworst wilde, iets waar ik als vegetariër-met-uitzonderingen normaal gretig op toehap, maar ik had geen honger.
Ik wilde weg.
Ouders die continu op elkaar reageerden, kinderen die in eenzelfde sociale kluwe de hierarchie uitvochten met goed- of kwaad bedoeld stoei gedrag. Ik had buikpijn. Zelfs de seks waarbij ik vaker klaarkwam dan goed voor mij was, waar ik meer deed dan waarvan ik acte wil hebben, en waarbij ik meer van hem hield dan ik toe kon geven, zelfs die woog niet op tegen de sociale martelgang die ik nu moest ondergaan.
Het enige voordeel was dat ik nooit bang hoefde te zijn dat mijn voetballiefhebbende bedpartner in het incest wereldje van de Amsterdamse schrijvers zat.

“Dat? Oh dat is Yuki,” beantwoordde iemand een vraag waarvan ik vergeten was dat ik hem had gesteld.
“Hij neukt iedereen en schrijft een boek.”

Drie honden en een bal raasden voor de rennende jongen over het veld. Een shirt was met de armen om zijn middel geknoopt. Hij had een wasbordje. Ik besloot hem te haten.

Achteraf was dat natuurlijk dom en onvolwassen. Ik had natuurlijk mijn partner spontaan moeten dumpen en over moeten te stappen op voetballer 2.0 die wel boeken las. Maar dat bracht andere problemen met zich mee, want Yuki was mijn type niet. Ik viel op donkere net iets te stevige mannen (haat aan de personal trainer door wie Johan Fretz er nu al weer 10 kilo af heeft), veel te gespierde mannen (lof voor de personal trainer waardoor Mano er 20 kilo spieren bij heeft), en mannen met grote bruine kinderlijke ogen.
Yuki had kleine ogen, als een roofdier, net als ik.
Hij was blank, net als ik.
Yuki blogde. Net als ik.
En Yuki deed het met iedereen.
Iets waar men mij altijd van verdacht en wat pertinent niet waar was. Als ik het met Yuki deed kon ik net zo goed direct het hele elftal nemen, want mijn reputatie zou dan toch al onherstelbaar beschadigd zijn. De beslissing hem te haten was dus uiteindelijk een weloverwogen keuze. 

En Yuki kende mij niet. Hij zou er niets van voelen.
Fast forward. 2014. 
Ik sta in een Bruna. Ik moet wachten. Lang. Veels te lang. En ondertussen staart het boek van Yuki mij aan vanaf het schap.
Cirkels zijn alleen mooi als ze rond zijn.
Wat een debiele titel. Zal ik de achterflap lezen? Even lekker gruwelen bij de hipsterfoto en dat gezeik uit de Linda, Cosmo of welk ander damesblad ze maar hebben genomen om uit te citeren waarom dat veels te blanke, slungelige luie roofdier Yuki Kempees zogenaamd gelezen moet worden?
Dat kon geen kwaad toch?

En ik draaide het boek om.
En ik las.
En ik zag een man die niet probeert te verbergen wie hij is. Een man die zegt: “Nee, het is niet mooi, maar dit is wie ik ben, en dat is misschien niet iets om trots op te zijn, maar het levert wel een goed verhaal op.”
Ik las het boek van de man die blogt over alles wat hij fout had gedaan, er slordig een literair sausje overheen gooit, en het verhaal vol spelfouten op het bureau van Oscar van Gelderen gooit en er zijn schouders over ophaalt. 

Kom maar op.
Haat me. Veracht me. Bewonder me. Heb me lief.
En ik zal het allemaal met liefde omarmen.

In Yuki zag ik mijzelf.

~Lauren

PS Koop hier het boek van Mano, van Johan en hier van Yuki Kempees. Ja, alle drie ja. Wees blij dat t geen heel voetbalelftal is. 

De drie mooiste schrijvers van Nederland
komt in mijn nieuwe boek
Blote Kont
Verhalen over mannen, macht en dagjes uit

Nieuwe Nederlandse posts + boekaankondigingen verschijnen allemaal op dit blog!
De subscribe of volg button zit ergens op deze pagina,
waarschijnlijk rechtsboven.

LEVERING IN NEDERLAND

De goedkoopste manier om mijn werk te kopen is via de uitgeverij –
of je kunt via deze pop-up shop een beroep op yours truly doen!